บทที่ 43 เงื่อนงำที่ไม่มีใครคาดถึง

ฝนยังคงตกหนักตลอดเส้นทาง

ภาคินขับรถด้วยสีหน้าตึงเครียด มือทั้งสองข้างจับพวงมาลัยแน่น ขณะที่พริมลภัสนั่งอยู่ข้าง ๆ และยังคงพยายามโทรหาอรซ้ำแล้วซ้ำเล่า

แต่ปลายสายยังคงเงียบ

ไม่มีคนรับ

“พี่อรไม่รับเลย”

เสียงของเธอสั่น

ภาคินเหลือบมองเธอครู่หนึ่ง

“ผมรู้”

“ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับพี่อร…”

“เราจะไปหาเธอใ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ