บทที่ 49 กล่องสุดท้ายของความจริง

ห้องลับเงียบจนได้ยินเพียงเสียงหายใจของทุกคน

พริมยืนอยู่หน้ากล่องไม้เก่า มือของเธอยังคงสั่นเล็กน้อย

ชื่อของเธอที่เขียนอยู่บนฝากล่องทำให้หัวใจเจ็บแปลบ

ลายมือแบบนี้เธอจำได้ดี

ลายมือของพ่อ

“เปิดเถอะ”

เสียงภาคินดังขึ้นข้าง ๆ

พริมเงยหน้ามองเขา

“ถ้าข้างในมีเรื่องที่ฉันไม่อยากรู้ล่ะ”

ภาคินจับมือเธอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ