บทที่ 8 บทที่ 8 ขอเป็นผู้ถ่านทอดประสบการณ์

“แกดูสิสตี๊ส แม่นักเขียนของแกนี่ใสซื่อกว่าที่คิดนะ... แบบนี้ป๊าคงปล่อยให้ไปหาประสบการณ์กับคนอื่นไม่ได้แล้วล่ะ”

นิ้วแกร่งพิมพ์ข้อความตอบกลับไปด้วยชั้นเชิงของนักธุรกิจที่ถนัดการตะล่อมเจรจาต่อรอง

[Supercar : ถ้าอย่างนั้น... ทำไมคุณไม่ลองหา ‘ประสบการณ์จริง’ ดูล่ะครับ?]

ทางฝั่งของอาลิมา เมื่อเห็นข้อความนั้นเธอก็เบิกตากว้าง

[ลิมาซ่า : ประสบการณ์จริง? หมายถึง... ไปหา One Night Stand น่ะเหรอคะ?]

[Supercar : ใช่ครับ การเป็นนักเขียนที่ยิ่งใหญ่ บางครั้งก็ต้องยอมแลกกับการลงพื้นที่เก็บข้อมูลจริงไม่ใช่หรือครับ?]

[ลิมาซ่า : ไรท์ก็เคยคิดนะคะเมื่อคืนนี้เอง... แต่พอเอาเข้าจริง ไรท์ก็ปอดแหกค่ะ การไปสุ่มหาผู้ชายแปลกหน้าในผับมันอันตรายเกินไปสำหรับผู้หญิงตัวคนเดียว เกิดแจ็คพอตเจอพวกโรคจิต ซาดิสม์

หรือพวกถ่ายคลิปแบล็กเมล์ขึ้นมา ชีวิตไรท์พังแน่ๆ ค่ะ]

ปกรณ์หัวเราะหึๆ ในลำคอ ‘ก็รู้ตัวนี่นาว่ามันอันตราย แล้วเมื่อคืนไปทำซ่า  กะจะหิ้วผู้ชายกลับบ้านทำไม’ เขาคิดในใจก่อนจะพิมพ์ประโยคที่เตรียมไว้

[Supercar : ถ้าคุณกลัวคนแปลกหน้า... ทำไมคุณไม่ลองพิจารณา ‘ผู้สนับสนุน’ อย่างผมดูล่ะครับ?]

พรวด!!!

อาลิมาที่กำลังจิบน้ำเปล่าแก้คอแห้งถึงกับสำลักน้ำพรวดออกมาเลอะหน้าจอคอมพิวเตอร์ เธอไอค่อกแค่ก รีบคว้าทิชชู่มาเช็ดหน้าจอพลางจ้องมองข้อความนั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าราวกับกลัวว่าตัวเองจะตาฝาดไป

[ลิมาซ่า : ห๊ะ!!! ค... คุณ Supercar หมายความว่ายังไงคะ?!]

[Supercar : ผมเป็นนักธุรกิจครับ ผมลงทุนโดเนทเงินให้คุณไปหนึ่งแสนบาท และซื้ออีบุ๊กของคุณแจกพนักงานอีกหลายหมื่น นั่นแปลว่าผมคาดหวัง ‘ผลกำไร’ จากการลงทุนครั้งนี้ ผมอยากเห็นนิยายของคุณขึ้นอันดับหนึ่ง และถ้าอุปสรรคเดียวของคุณคือ ‘ประสบการณ์ในฉาก NC’... ผมก็ยินดีที่จะเป็น ‘ผู้ช่วยวิจัย’ ให้คุณเป็นการส่วนตัว]

อาลิมาอ้าปากค้าง ข้อเสนอที่บ้าบิ่นที่สุดในชีวิตถูกส่งตรงมาจากเศรษฐีสายเปย์!

[Supercar : ผมรับประกันความปลอดภัย ผมสะอาด ไม่มีพันธะ ไม่ถ่ายคลิป และที่สำคัญ... ผมสัญญาว่าจะมอบประสบการณ์ที่ ‘หลากหลาย’ และ ‘เร่าร้อน’ จนคุณสามารถเอาไปเขียนนิยายได้อีกสิบเรื่อง

โดยที่นักอ่านไม่มีทางบ่นว่าซ้ำซากอีกเลย ถือว่านี่คือการตอบแทนของขวัญพิเศษที่คุณจะให้ผมก็แล้วกัน] สมองของนักเขียนสาวประมวลผลอย่างบ้าคลั่ง ทฤษฎีความคุ้มค่าตีรวนขึ้นมาในหัว... จริงอย่างที่เขาว่า ถ้ามองในแง่ธุรกิจ เธอได้เงินเขามาแล้ว และนี่คือการ 'ลงพื้นที่เก็บข้อมูล' เพื่อความก้าวหน้าในอาชีพ! เธอเป็นหญิงสาวยุคใหม่ พรหมจรรย์อะไรนั่นมันกินไม่ได้หรอก แต่ยอดวิวและยอดโหลดอีบุ๊กต่างหากที่กินได้! แถมเขายังเป็นระดับ VIP มีเงินเปย์หลักแสน คงไม่ใช่พวกโจรหรอกมั้ง...แต่เดี๋ยวก่อน!

[ลิมาซ่า : แล้วไรท์จะรู้ได้ยังไงคะว่าคุณไม่ได้หลอก? เกิดคุณหน้าตาเหมือนโจรป่า หรือเป็นตาลุงพุงพลุ้ยอายุหกสิบขึ้นมา ไรท์ไม่เอาด้วยนะคะ!  ขอสเปกหน้าตาดี หุ่นดี ไม่แก่เกินไปค่ะ! (จริงๆ แค่หล่อล่ำแบบคุณอาข้างบ้านก็พอแล้ว... อันหลังนี่ไรท์แอบคิดในใจนะคะ)]ลุงข้างบ้านคงไม่รู้ คริคริ -

ปกรณ์อ่านประโยคนั้นแล้วหลุดขำออกมาเสียงดังลั่นบ้าน

‘ตาลุงพุงพลุ้ยงั้นเหรอ... เดี๋ยวก็รู้ว่าลุงคนนี้จะทำให้เธอลุกไม่ขึ้นยังไง’

[Supercar : พรุ่งนี้สามทุ่มตรง... ผับ V ย่านทองหล่อ โต๊ะ VIP โซนชั้นสองมุมในสุด... มาเจอผม แล้วคุณค่อยตัดสินใจด้วยตาตัวเองว่า

หน้าตาและร่างกายของผม... จะพอเป็น ‘พระเอก’ ในชีวิตจริงให้คุณได้หรือเปล่า ถ้าคุณไม่พอใจ คุณสามารถเดินหันหลังกลับได้ทันที ผมจะไม่ตื๊อ]

ข้อเสนอที่ให้สิทธิ์ขาดกับเธอเต็มที่ ทำให้อาลิมาใจชื้นมาหน่อย เธอสูดลมหายใจเข้าลึกๆ กัดริมฝีปากล่างอย่างชั่งใจ ก่อนที่ความมุทะลุบ้าบิ่นของความเป็น 'ตัวแม่นักเขียน' จะสั่งการให้นิ้วพิมพ์ตกลงไป

[ลิมาซ่า : ดีลค่ะ! แล้วเจอกันพรุ่งนี้สามทุ่ม!]

[Supercar : ผมจะตั้งตารอครับ... ลิมาซ่า]

การแชทจบลงเพียงเท่านั้น อาลิมาทิ้งสมาร์ทโฟนลงบนโต๊ะก่อนจะยกสองมือขึ้นกุมแก้มที่ร้อนผ่าวของตัวเอง  "บ้าไปแล้ว นังอาลิมาเอ้ย! แกรับนัดผู้ชายไป

One Night Stand จริงๆ เหรอเนี่ย! กรี๊ดดดด" เธอร้องกรี๊ดเบาๆ อัดกับหมอนอิงด้วยความตื่นเต้นระคนหวาดหวั่น

"เอาวะ! เพื่อผลงานระดับมาสเตอร์พีซ พรุ่งนี้ฉันต้องสวยที่สุด แซ่บที่สุด จะได้ไม่เสียฟอร์มนักเขียนตัวมัม!"

ค่ำคืนวันถัดมา หน้ากระจกเงาบานใหญ่ใน Walk-in Closet ของบ้านแฝดฝั่งซ้าย อาลิมากำลังหมุนตัวสำรวจความเรียบร้อยของตัวเองเป็นรอบที่สิบ คืนนี้เธอไม่ได้มาเล่นๆ เธอเลือกสวมชุดเดรสสายเดี่ยวรัดรูปสีแดงเบอร์กันดีที่ขับผิวขาวเนียนให้ดูสว่างออร่า ความยาวของชุดสั้นเหนือเข่าขึ้นมาหลายคืบ เผยให้เห็นขาเรียวสวย ที่สวมรองเท้าส้นเข็มสีดำของแบรนด์เนมคู่โปรด ผมยาวสลวยถูกม้วนลอนใหญ่สไตล์ฟาร่าห์  ริมฝีปากอวบอิ่มถูกเคลือบด้วยลิปสติกสีแดงสด ดึงดูดสายตาขั้นสุด แม้ภายนอกจะดูเป็นสาวแซ่บพริกสิบเม็ด ทว่าภายในใจกลับสั่นเป็นเจ้าเข้า

"สู้สิวะนังลิมา!  แกเป็นเสือกระดาษมานานแล้ว วันนี้ต้องเป็นเสือสาวออกล่าเหยื่อบ้าง!..ถ้าเขาOK  สมคำคุยก็ไปต่อ แต่ถ้าพุงพลุ้ยก็คิดเสียว่ามาพบปะญาติผู้ใหญ่โดยบังเอิญ"  

เธอให้กำลังใจตัวเองในกระจก ก่อนจะคว้ากระเป๋าคลัตช์ใบเล็กแล้วเดินลงบันไดมา

ในเวลาเดียวกันนั้นเอง ที่บ้านแฝดฝั่งขวา... ปกรณ์ที่อาบน้ำแต่งตัวเสร็จเรียบร้อยแล้ว กำลังยืนจัดปกเสื้อเชิ้ตสีดำปลดกระดุมบนสามเม็ดอยู่ที่หน้ากระจก เขาเลือกสวมเสื้อเชิ้ตผ้าซาตินเนื้อดีที่ทิ้งตัวแนบกับมัดกล้ามเนื้อช่วงอก  จับคู่กับกางเกงสแล็กสีดำเข้ารูปและรองเท้าหนังขัดเงาวับ ลุคคืนนี้ของเขาดูดุดัน ลึกลับ และแผ่รังสีความอันตรายแบบผู้ชายแบดบอยออกมาอย่างเต็มเปี่ยม ชายหนุ่มชะงักมือเล็กน้อย เมื่อโสตประสาทของเขาได้ยินเสียง

"ก๊อกๆๆๆ" ของรองเท้าส้นสูงที่ดังกระทบพื้นมาจากฝั่งบ้านของหญิงสาว ปกรณ์เดินไปที่หน้าต่าง เลิกผ้าม่านขึ้นเล็กน้อย และทันเวลาพอดีที่จะเห็นร่างระหงส์ ในชุดสีแดงเบอร์กันดี กำลังเปิดประตูรถมินิคูเปอร์ของเธอเข้าไป แสงไฟหน้ารถสว่างวาบก่อนที่รถคันเล็กจะแล่นออกไปจากหน้าบ้าน