บทที่ 57 สิบห้าปีต่อมา

สิบห้าปีต่อมา

บรรยากาศภายในห้องสโมสรนักศึกษาช่วงค่ำนั้นเงียบเชียบ แสงจากโคมไฟตั้งโต๊ะทอดเงายาวไปตามพื้นพรมสีน้ำเงินเข้ม พยัคฆ์ ภัครไพรสัณฑ์ นั่งอยู่ในตำแหน่งประธานสโมสร เขากำลังคัดแยกเอกสารงบประมาณด้วยท่วงท่าที่ไร้ที่ติ นิ้วมือเรียวยาวขยับพลิกกระดาษแผ่นแล้วแผ่นเล่าโดยไม่มีเสียงรบกวน แม้แต่จังหวะการห...