บทที่ 4 ตอนที่ 4 ไม่เอานิ้วค่ะหมอ (NC)

จากวันนั้นจนมาถึงวันนี้เป็นเวลาสองปีครึ่งแล้วที่เธอและเขาใช้ชีวิตกันแบบนี้ ไม่มีสถานะ เธอไม่เคยถามหาความรับผิดชอบจากเขา และอยากหนีจากสภาพนี้เต็มทีติดอยู่ก็แค่ พ่อของเธอ…..

“คุณท่านมีพระคุณที่ส่งเสียอายนะลูก อย่าได้ลืมบุญคุณคุณท่านกับคุณเจษเด็ดขาด”

“ค่ะพ่อ”

เพราะคำว่า “บุญคุณ” ที่ทำให้เธอยอมทน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ