บทที่ 4 แค่ครั้งเดียว
นาเดียรีบกดสายโทรหามาวินทันที
“เออ อีนี่มันตกลงง่ายมาก นึกว่าจะหยิ่งเสียจนไม่รับงาน แต่ไม่น่าเชื่อนะ ว่าดาวคณะสวยแบบนั้นจะครองความบริสุทธิ์อยู่รอดจนปีสี่” นาเดียรีบรายงาน
มาวินกระตุกยิ้มเล็กที่มุมปาก ที่ผ่านมาเขาก็พอรู้ดูริสาถือตัวหยิ่งผยองไม่เห็นเธอยอมคบกับใคร ทั้งที่สวยมากและมีคนจีบเยอะเต็มไปหมด
“เออ เดี๋ยวกูเอามือถืออีกเครื่องทำไลน์ใหม่ จะแอดไลน์มันไป บอกให้มันรับแอดกูด้วย เดี๋ยวกูนัดมันเองว่าที่ไหน แล้วมึงส่งเลขบัญชีมึงมาเลย กูจะโอนเงินค่านกต่อมึงให้ แล้วอย่าปากโป้งนะมึงถ้ากูรู้ว่าข่าวหลุด กูเอามึงตายแน่” เขาเอ่ยปากขู่
“รู้แล้วน่า กูมืออาชีพพอ แต่มึงนี่ก็เปย์กับอีนี่จังเลยเนอะตั้งห้าหมื่น ทำไมมึงลงทุนนักวะ สู้มึงไปหาผู้หญิงข้างนอกยังถูกกว่านี้อีก”
“เรื่องของกู มึงรับเงินไปแล้ว แล้วก็จบ” มาวินบ่น
เหตุที่เขายอมจ่ายขนาดนี้นะเหรอ ส่วนหนึ่งเขารู้ว่าริสาโดนทวงค่าเทอมอย่างหนัก แม้จะพยายามบอกตัวเองว่าเขาต้องการเอาชนะเธอ แต่ลึก ๆ เขาก็รู้สึกสงสารและอยากช่วยเธอด้วยเช่นกัน
“แล้วอย่าลืมล่ะ กูบอกว่ามึงอายุยี่สิบห้าเป็นเจ้าของบริษัท ถ้ามันรู้ว่าเป็นมึงคงไม่ยอมตกลง”
“เออ กูรู้แล้วน่า”
“ไม่ใช่เอาอีนี่เพลิน แล้วลืมมาเรียกใช้บริการกูอีกล่ะ พักหลังกูไม่ค่อยมีลูกค้าเลย”
“เออ เอาไว้จะเรียกใช้ แค่นี้นะ”
มาวินวางสายก่อนคลี่ยิ้มออกมาอย่างมีความสุขที่คิดว่าตัวเองจะสามารถเอาชนะได้ด้วยวิธีนี้ เขารีบหยิบโทรศัพท์มือถือเครื่องใหม่ที่เตรียมไว้ ก่อนสมัครไลน์แล้วแอดหาริสาทันที
Line
ติ้ง!
มาวิน : สวัสดีครับ น้องริสา
ริสา : ใครคะ
เธอมองรูปโปรไฟล์ในไลน์เป็นรูปม้าสีดำ ก่อนจะขมวดคิ้วด้วยความสงสัย เพราะในไลน์ไม่โชว์ใบหน้าเธอจึงไม่อาจรู้ได้ว่าเป็นใคร
มาวิน : ผมแม็กซ์ครับ ที่นาเดียแนะนำมา
ได้ยินว่านาเดียแนะนำ ริสาถึงกับใจเต้นระทึกทันที เธอยังไม่ทันเตรียมใจเลย ไม่คิดว่าเขาจะแอดมาเร็วขนาดนี้ วินาทีนี้เธอเริ่มรู้สึกลังเลไม่รู้ว่าตัวเองคิดถูกหรือคิดผิดที่จะรับงานแบบนี้
มาวิน : เอาเลขบัญชีคุณมา ผมจะให้คนไปโอนเงินให้ ว่าแต่คุณต้องบริสุทธิ์ จริง ๆ นะครับ เพราะผมไม่ชอบไปนอนซ้ำร่างกายใคร
ริสาอ่านค้างไว้แต่ไม่กล้าที่จะพิมพ์ตอบกลับ เธอยกมืออีกข้างขึ้นมากุมหัวใจที่กำลังเต้นแรงด้วยความกลัว
มาวิน : อ่านไม่ตอบ แสดงว่าคุณจะยกเลิกที่คุยกันไว้ ได้ครับ งั้นผมไม่รบกวน
ริสา : (กดพิมพ์เลขบัญชีไปให้)
มาวินยกยิ้มที่มุมปากรู้สึกดูถูกเธออยู่ในใจ เขาเอาโทรศัพท์อีกเครื่องให้ลูกน้องของพ่อ จัดการเอาเงินสดเข้าตู้แล้วโอนให้เธอก่อนสองหมื่นเพื่อเป็นค่ามัดจำทันที
เหตุผลที่เขาไม่ยอมโอนผ่านแอปเพราะกลัวเธอรู้ว่าโอนจากธนาคารไหนแล้วจะรู้ว่าเป็นเขา
มาวิน : ว่าไงครับ ที่ผมถาม บริสุทธิ์อยู่ใช่ไหม
ริสา : ค่ะ
มาวิน : ดีครับ งั้นคืนนี้สามทุ่มที่โรงแรม คริสตัล ห้องสองห้าหกหกตรงเวลานะครับ แล้วน้องริสาค่อยมารับเงินสดที่เหลือ
ริสา : ค่ะ
มาวิน : ถ้าเข้ามาถึงก่อนผมแล้วนอนรอที่บนเตียงได้เลย ไม่ต้องเปิดไฟ ผมชอบทำอะไรมืด ๆ
ริสา : ค่ะ
ริสาวางโทรศัพท์อย่างใจสั่น ใบหน้าสวยรูปไข่เริ่มเห่อแดง ขอบตาร้อนผ่าวจนน้ำตาไหลออกมาอย่างสุดกลั้น ไม่คิดว่าตัวเองต้องมาทำอะไรที่ไร้ศักดิ์ศรีแบบนี้ นี่เธอตกอับถึงขนาดต้องขายความบริสุทธิ์ให้กับชายแปลกหน้าเลยเชียวหรือ
ติ้ง!
เพียงครู่เดียวก็มีข้อความแจ้งเตือนเข้ามาในโทรศัพท์ว่ามีเงินเข้าบัญชีสองหมื่น
ริสารู้สึกจุกอยู่ในอก
แค่ครั้งเดียว คงไม่เป็นอะไร ก็เธอไม่มีทางเลือกนี่
@ สามทุ่มตรง ณ โรงแรมคริสตัล
ริสาหยุดยืนหน้าโรงแรมอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ เธอทำใจอยู่นานมาก กว่าจะยอมก้าวเท้าเข้าไปด้านใน ได้แต่หวังว่าเธอคงไม่โชคร้ายจากผู้ชายแปลกหน้าที่มาซื้อความบริสุทธิ์ของเธอครั้งแรกในราคาตั้งห้าหมื่น
เธอรับคีย์การ์ดจากหน้าเคาน์เตอร์รีเซฟชัน ก่อนจะมาหยุดยืนที่หน้าห้องสองห้าหกหกสูดลมหายใจเฮือกก่อนจะตัดสินใจก้าวเข้าไป
แกร๊ก!
“อะ”
ทันทีที่เปิดไฟเข้ามาในห้อง ไฟในห้องก็ถูกปิดจนมืดสนิท ทำให้ริสาไม่กล้าเดินเข้ามาต่อ
ก่อนหน้านี้ไฟยังเปิดอยู่เลย
ความกลัวเริ่มแผ่ซ่านเข้ามา ริสารีบถอยหลังหมุนตัวกลับไปที่ประตู พลันก็มีมือดึงตัวเธอเข้าไปกอดจากด้านหลัง
“คุณมาช้าสิบนาที” เสียงกดต่ำของชายหนุ่ม แม้จะฟังดูคุ้น แต่ริสาก็นึกไม่ออกว่าเสียงใคร แต่ฟังดูจากน้ำเสียงน่าจะอายุไม่มากนัก ที่แน่ ๆ ไม่ใช่เสียงคนแก่อย่างที่เธอคิดกลัวในตอนแรก แต่ถึงเป็นเสียงชายหนุ่มก็เถอะ มันก็น่ากลัวอยู่ดี
ยิ่งตัวเองตกมาอยู่ในอ้อมกอดของชายแปลกหน้าอย่างตอนนี้
“คะ คุณแม็กซ์ ปล่อยก่อนค่ะ มันมืด เปิดไฟก่อนดีไหมคะ”
ริสา พยายามดิ้นรน อย่างน้อยเธอก็ควรเห็นหน้าตาของคนที่เธอจะนอนด้วย แต่นี่เขาเล่นมากอดเธอจากด้านหลัง แถมในความมืดแบบนี้ มันน่ากลัวสำหรับเธอมาก
“ผมขี้อายไม่ชอบให้คู่นอนเห็นหน้า มันจะส่งผลกับหน้าที่การงานของผม”
