บทที่ 32 ก็…ไม่อยู่ดี

เขาหันไปมองหน้านัชชาแวบหนึ่งก่อนจะหันมามองทางขับรถต่อไป จนเธอต้องรีบเบือนหน้าหนีออกไปนอกกระจกด้วยความรู้สึกวูบไหวแปลก ๆ

“ไม่ใช่เรื่องน่าภูมิใจหรอกย่ะ ที่ได้เป็นคนแรกของนายเพราะเรื่องบ้า ๆ แบบนี้” แต่กระนั้นนัชชายังไม่วายต่อว่าเขาด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลง

“ทำไมล่ะ หึ หึ หึ ถึงมึงไม่ใช่ผู้หญิงคนแรกของกู แ...