บทที่ 43 หยุดไม่ได้แล้ว

“นาย-หยุด-พูด-เรื่องน่าเกลียด-แบบนี้ได้ไหมฮึ!” นัชชากัดฟันกรอด หันขวับมองคนพูดหน้าตายที่ยังไม่รู้ตัวว่าพูดอะไรออกมา

“เอ้า ก็เมื่อกี้มึงเป็นคนถามกูว่ามียาอะไรบ้าง”

“ก็แค่ตอบว่ายาอะไร! ไม่ต้องสาธยายขนาดของตัวเอง!” นัชชาแหวใส่

“แล้วมึงว่ามันใหญ่ป่ะละ” เขายังทำหน้ามึนถามต่อ

“โอ๊ย!! ไม่รู้!! ฉันนอนกับนาย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ