บทที่ 95 ฝ่าไฟแดง

เตชินหัวเราะขำที่นัชชาไม่ยอมรับ ก่อนจะยกมือป้องหมอนที่เธอฟาดใส่ พอได้จังหวะเขาก็ดึงหมอนออกจากมือเธอไปโยนทิ้ง เขาคว้าข้อมือของนัชชาก่อนจะจับเธอกดลงแนบกับที่นอน

สายตาทั้งคู่จับจ้องกันอยู่ชั่วครู่ ก่อนที่เตชินจะยกยิ้มออกมา

“ร้องไห้จนตาบวมแบบนี้ คือหึงว่างั้น”

“ไม่”

“แล้วที่หึงแบบนี้ ก็เพราะรักมากด้วยใช...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ