บทที่ 2 วางยา

“หวังว่าน้องคนนี้คงไม่ใช่เกย์นะ เกย์สมัยนี้หล่อมาก เอ๊ะ หรือว่าน้องคนนี้เป็นเกย์ เพราะไม่สนใจผู้หญิงสวยๆ แบบพวกเรา” วิเวียนออกความเห็นด้วยอีกคน

“เกย์ไม่เกย์ไม่รู้ ฉันชอบฉันจะเอา และฉันต้องได้” ไอซี่ ทำหน้าหมายมั่น ในเมื่อเธอเจอของชอบมีหรือเธอจะให้หลุดมือ

“แต่ฉันว่ายากว่ะ ฉันว่าแกไม่ได้กินหรอกน้องคนนี้หรอกคืนนี้ ฉันว่า โน่นแก ดูสิ สองคนตรงโน้นที่เล่นกีตาร์อยู่ น่าสนใจกว่า” ต้นหลิวชี้ชวนวิเวียนให้มองดู ‘มาวินกับเตชิต’ ที่นั่งดีดกีตาร์อยู่ มีรุ่นพี่รายล้อมอยู่ที่ริมหาด ก่อนที่สองสาวจะยิ้มออกมา เมื่อเจอเหยื่อรายใหม่และเปลี่ยนไปให้ความสนใจแทน ส่วนไอซี่ยังคงมองตามไปที่กฤชตินด้วยความเสียดาย

และก็เป็นไปตามคาดเมื่อต้นหลิว วิเวียน และไอซี่ พากันเดินไปที่กลุ่มที่นั่งเล่นดนตรีอยู่ริมหาด พวกเธอก็เริ่มการตีสนิทกับสองหนุ่มได้ไม่ยาก เบียร์สดถูกเติมไม่หยุดหย่อนเกือบทั้งคืน จนเกือบตีหนึ่ง นักศึกษาเริ่มทยอยแยกย้ายกันกลับไปที่เต็นท์ของตัวเองเพื่อพักผ่อน

มาวินกับเตชิต ชวนพวกเธอออกไปต่อที่ผับข้างนอก แต่ในเมื่อไม่ครบคู่ ทำให้ไอซี่ต้องหน้าจ๋อยดูเพื่อนๆ ดี้ด้ากับเด็กหนุ่ม แถมยังโดนเพื่อนในกลุ่มหัวเราะเยาะเย้ยว่าคืนนี้เธอคงล่าแต้มไม่สำเร็จ

เตชิตมองอาการของไอซี่แบบรู้ทัน เขารู้ดีว่าสามสาวกำลังต้องการอะไร พวกเธออาจจะคิดว่านี่เป็นเกมของพวกเธอที่คิดจะมาล่าแต้มพวกเขา แต่ความเป็นจริงแล้ว พวกเขาคือผู้ชายไม่ได้เป็นฝ่ายเสียเปรียบ เพราะพวกเธอต่างหากละที่กำลังจะถูกพวกเขาล่าแต้ม แค่อยู่เฉยๆ ไม่ต้องออกแรง สาวๆ พวกนี้ก็เสนอตัวกันมาเอง

“เต็นท์ที่ 28 ติดกับซุ้มดอกกระดังงาครับพี่ เพื่อนผม มันชื่อ ไอติน แต่ว่าตอนนี้มันคงนอนแล้ว เห็นบ่นว่าปวดหัว” เตชิตเอ่ยยิ้มๆ เมื่อเห็นไอซี่ลังเลว่าจะออกไปข้างนอกกับพวกเขาดีหรือไม่ เธอลังเลเพราะว่าถ้าไม่ครบคู่ การมองดูคนอื่นสวีทกันมันน่าอิจฉาและหงุดหงิดเป็นที่สุด

เตชิตก็คิดแบบเดียวกัน ถ้าพี่ไอซี่ตามไปด้วยคนจะไม่ครบคู่ เวลาทำอะไรๆ พวกเขาคงทำไม่ถนัด

“อ้าว เพื่อนน้องไม่สบายเหรอ มิน่าตอนสามทุ่มที่เดินสวนกัน ดูท่าทางเขาดูหงุดหงิดที่ไหนได้ ไม่สบายหรอกเหรอ” ไอซี่ตาวาว เมื่อเตชิตเอ่ยชี้โพรงบอกเต็นท์ที่พักของกฤชตินให้เธอขนาดนี้

เตชิตยกยิ้มที่มุมปาก เขารู้ดีว่า กฤชติน ไม่ใช่คนที่จะเข้าถึงตัวได้ง่ายๆ ต่อให้เขาชี้โพรงให้ไอซี่ไปหาเขาแบบนี้ สำหรับเพื่อนเขาไม่เอาก็คือไม่เอา เดี๋ยวหมอนั่นก็หาทางไล่เธอไปเอง

“เดี๋ยวผมไลน์บอกมัน ว่าจะมีคนเอายาพาราแก้ปวดหัวให้มันกิน พี่ก็เอาไปให้มันก็แล้วกัน เอาไว้เป็นข้ออ้างพี่ว่าผมให้ไปหา” เตชิตขยิบตาให้ไอซี่ ก่อนโอบแขนวิเวียนพากันเดินออกไปที่รถ พร้อมๆกับต้นหลิวที่รีบเข้ามาเกาะแขนมาวิน พากันเดินไปที่รถอีกคัน

ทิ้งไอซี่ยืนยิ้มพราว แน่นนอนเธอกำลังคิดว่าจะไปหากฤชตินถึงเต็นท์ แต่..คงไม่ได้ต้องการแค่ไปคุยกับกฤชตินเล่นๆ แค่เท่านั้น

ปวดหัวงั้นเหรอ หึ ยาพารางั้นเหรอ ได้เลยค่า คุณน้อง คุณพี่จะทำให้หายปวดหัวไปเลย

ไอซี่นึกอะไรสนุกๆ ขึ้นมาได้ ก่อนจะเดินกลับไปหาบางสิ่งที่เต็นท์ของตัวเอง

...

อากาศในค่ำคืนนี้ แทนที่จะเย็นสบายเมื่ออยู่ริมทะเลแต่กลับกลายเป็นร้อนอบอ้าว ราวกับว่าอีกไม่ช้าฝนคงกำลังจะตก ทำให้บรรดานักศึกษาที่เลือกจะนอนเต็นท์พากันรู้สึกร้อนและอึดอัด มีบางส่วนที่เริ่มทยอยพากันย้ายไปจองห้องพักตามโรงแรมและบังกะโลใกล้ๆ ซึ่งสามารถเดินเชื่อมต่อกันได้ระหว่างริมถนนของชายหาดที่ทอดยาวเรียงรายเต็มไปหมด

กฤชตินที่เริ่มรู้สึกไม่สบายตัวก็เช่นกัน วันนี้เขารู้สึกปวดหัวอยู่ก่อนแล้วเลยขอตัวเพื่อนๆ มานอนพักตั้งแต่หัวค่ำ ประกอบกับรู้สึกอึดอัดกับอากาศที่อบอ้าวภายในเต็นท์ เขาขยับตัวไปมา ก่อนจะลุกขึ้น เตรียมที่จะเปลี่ยนใจจากนอนที่เต็นท์ไปหาห้องพักที่เป็นแอร์นอนเช่นกัน สายตาพลันมองเห็นข้อความจากมือถือที่เตชิตเพื่อนรักไลน์มาบอกว่าจะให้คนเอายาแก้ปวดหัวมาให้

สัส ยังมีกะใจนึกถึงเนาะ

เขายิ้มและส่ายหัวก่อนที่จะบ่นออกมา ตอนแรกก็ตั้งใจว่าจะไม่มาทำกิจกรรมรับน้องกับเพื่อนๆ แต่ถ้าเขาไม่มาเพื่อนเขาทั้งสองคนก็ยืนกรานจะไม่มาด้วยเหมือนกัน เพราะไม่อยากให้เพื่อนๆ หมดสนุก เขาเลยจำใจมาด้วยทั้งๆ ที่ไม่อยากมาสักเท่าไหร่

กฤชตินหยิบโทรศัพท์และกระเป๋าเป้ ก่อนที่จะเตรียมตัวรูดซิปออกมาจากเต็นท์ ทว่าทันทีที่เงยหน้าออกมาก็เกือบจะชนกับใบหน้าจิ้มลิ้มของเพื่อนร่วมคลาสหญิงคนหนึ่ง ที่กำลังยื่นหน้าเข้ามาใกล้เต็นท์เพื่อนจะเรียกเขาอยู่พอดี

“เฮ้ย!” กฤชตินตกใจจนชะงักเพราะไม่คิดว่าจะมีคนยืนอยู่ตรงนี้