บทที่ 22 ที่พักพิง

ตลอดชีวิตของปลายฟ้า เธอไม่เคยรู้สึกว่าตัวเองมีพื้นที่ปลอดภัยจริงๆจังเสียที

ตั้งแต่พ่อกับแม่แยกทางกัน จนกระทั่งแม่ของเธอมาแต่งงานกับพ่อของพี่บอม ไม่เคยมีครั้งไหนที่เธอจะอยู่บ้านแบบรู้สึกปลอดภัยเลยสักครั้ง แม้จะอยากใส่กางเกงขาสั้นแบบคนทั่วๆไป แต่กลับต้องเจอสายตาของพี่บอมมองด้วยแววตาโลมเลียอยู่เสมอ จนเ...