บทที่ 89 ระเบียง NC18+

“อย่า อื้อ บะ เบา โอ๊ะ ซี๊ด”

เสียงของนัชชาที่แม้จะฟังดูว่าเธอกำลังพยายามกลั้นเสียง แต่ทว่ายังพอได้ยินเมื่อตกอยู่ในบรรยากาศภายในห้องที่เงียบสงัด ปลายฟ้ายืนตัวชาอยู่หน้าห้องน้ำอย่างทำอะไรไม่ถูกสมองของเธอเริ่มปะติดปะต่ออะไรไปเองอย่างอัตโนมัติ สองขาค่อย ๆ เดินก้าวถอยหลังทีละนิด ไม่อยากจะเชื่อเลยว่านัชชา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ