บทที่ 96 ไม่ได้พูดว่าจะไปส่งถึงบ้าน

ปลายฟ้าเดินตามกฤชตินมาตรงรถที่เขาจอด อันที่จริงจะว่าเดินตามทีเดียวก็ไม่ถูกเพราะคล้าย ๆ จะเหมือนการกระชากลากให้เดินตามมากกว่า ก่อนที่เขาจะพาเธอมาถึงรถแล้วดันร่างของเธอเข้าไปนั่ง แขนข้างหนึ่งท้าวลงตรงหลังคา ส่วนอีกข้างท้าวไว้ค้างอยู่ที่ประตูรถ

“ตกลงมันไม่มารับเหรอถึงได้เรียกTaxi” เขาเลิกคิ้วมองปลายฟ้า...