บทที่ 12 12

"ฉันกลับเองได้ค่ะ" ฉันหันกลับไปบอก แต่เหมือนคำพูดของฉันจะถูกกลืนหายไปเลยเช่นเดียวกัน ร่างสูงโปร่งเดินผ่านหน้าฉันไปในมือล้วงกระเป๋ากางเกง ก่อนจะล้วงรีโมทมาปลดล็อกรถยนต์เป็นการตัดบททุกอย่างทันที

ฉันถอนลมหายใจออกมาเบาๆ ความอึดอัดคงรวมตัวกันถาโถมเข้ามาใส่ฉันในตอนที่ต้องนั่งอยู่ภายในรถแคบๆ ด้วยกันอีกแน่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ