บทที่ 30 30

ฉันมองผ้าเช็ดหน้าสีน้ำเงินลายขาวที่ทัคเกอร์ยื่นมาให้ แม้จะไม่ค่อยชอบหน้าเพราะฉันมองว่าเขาชอบส่งข้อความเข้ามากวนประสาท แต่สุดท้ายการเดินเข้ามาในตอนที่ฉันไม่มีใคร มันก็เป็นไมตรีดีๆ ที่ฉันควรรับเอาไว้เช่นกัน

"ขอบใจนะ ไม่ว่านายจะมาที่นี่เพราะบังเอิญหรือว่าตั้งใจ แต่ถึงยังไงก็ขอบคุณนายจริงๆ" 

"ฉันจะไม่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ