บทที่ 58 58

@เช้าวันใหม่

"อื้ออ~" ฉันบิดกายภายใต้ผ้าห่มผืนหนาเชื่องช้า ดวงตากลมโตค่อยๆ เปิดขึ้น ผ้าม่านสีขาวมุกลายลูกไม้ประดับสวยงามทำให้รอยยิ้มจางๆ ผุดขึ้นที่มุมปาก ความคุ้นเคยที่เห็น บ่งบอกว่าตอนนี้ฉันกลับมาอยู่ที่บ้านของตัวเอง ประเทศที่เป็นบ้านเกิดของตัวเองเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

แกร๊ก~ 

"ตื่นแล้วเหรอ" ประตู...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ