บทที่ 10 เกี้ยวใหญ่แปดคนหามพาเธอมาที่นี่

ระหว่างทานอาหารเช้า เจนไม่ได้พูดอะไรกับอาร์ตเลยสักคำเดียว อย่าว่าแต่พูดเลย แม้แต่หน้าเขาเธอไม่มองเลยด้วยซ้ำ

ขณะที่เธอกำลังคุยเรื่องสัพเพเหระกับคุณปู่ จู่ ๆ ก็มีกล่องใบเล็กดูหรูหรากล่องหนึ่งถูกเลื่อนมาตรงหน้า

คุณปู่รู้ว่าอาร์ตกำลังจะเริ่มง้อแล้ว จึงมองหลานชายตัวดี ส่งสายตาลึกล้ำเหมือนจะสื่อว่า ‘เจ้าเ...