บทที่ 105 จงใจทำร้ายคน

เจนไตร่ตรองอยู่ครู่หนึ่งก่อนตัดสินใจตอบโต้ เธอจะยอมตกเป็นเบี้ยล่างให้ฝ่ายนั้นรังแกอยู่ฝ่ายเดียวได้อย่างไร!

เธอแสร้งทำสีหน้าเศร้าสร้อย น้ำตาคลอเบ้า แล้วเอ่ยเสียงสั่นเครือ "หนูไม่ได้ตั้งใจทิ้งนะคะ แต่เป็นเพราะหนูแพ้น้ำเต้าหู้ พี่ปาลินก็รู้อยู่เต็มอกแต่ก็ยังคอยซื้อมาให้ หนูไม่มีทางเลือกจริงๆ ถึงต้องทิ้...