บทที่ 117 รอทั้งคืน

คุณย่าทนเห็นหลานสาวทำหน้าเศร้าสร้อยปานจะขาดใจแบบนี้ไม่ได้ จึงรีบยกมือเหี่ยวย่นขึ้นลูบแก้มเธอเบาๆ ด้วยความรักใคร่ "โอ๋ๆ ไม่เอานะลูก ย่าผิดเอง ย่าขอโทษ... เดี๋ยวต้มบะหมี่ร้อนๆ ให้ทานดีไหม?"

หญิงชราฉีกยิ้มจนรอยตีนกาที่หางตาพับย่นเข้าหากัน "ทานบะหมี่ฝีมือย่าแล้ว ห้ามโกรธย่าอีกนะ"

แต่ไหนแต่ไรมา เจนโปรดปร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ