บทที่ 128 ให้เกียรติหน่อย ฉันเป็นพี่สะใภ้ของเธอ!

อาร์ตกวาดสายตามองบาดแผลของปาลิน คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันเล็กน้อย นัยน์ตาสีดำสนิทลึกล้ำดุจห้วงมหรรณพจนยากจะคาดเดาความคิด

ผ่านไปครู่ใหญ่ เขาจึงเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย "งั้นก็ให้ป้าเขาทำงานเป็นแม่บ้านที่บริษัทต่อไป ส่วนคุณรีบไปทำแผลเถอะ"

ปาลินรู้สึกดีใจจนเนื้อเต้นที่อาร์ตยอมรับความคิดเห็นของเธอ รอยยิ...