บทที่ 149 ยกเธอให้แต่งงานกับคนหน้าตาน่าเกลียด

ปาลินล้มคะมำลงไปกองกับพื้นอย่างไม่ทันตั้งตัว ความเจ็บปวดแล่นพล่านจนเธอเผลอขบกรามแน่นด้วยความโมโห เงยหน้าขึ้นถลึงตาใส่เจนด้วยความอาฆาต

แต่แล้วสติก็กลับคืนมาเมื่อนึกขึ้นได้ว่าอาร์ตยังยืนอยู่ตรงนั้น สีหน้าที่บิดเบี้ยวด้วยความโกรธเกรี้ยวเมื่อครู่จึงค้างเติ่ง ดูน่าเกลียดพิลึกกึกกือ

เจนแสร้งทำเป็นตกใจ ยกม...