บทที่ 158 เพราะตาบอดถึงได้แต่งงานกับเธอ

แขกเหรื่อที่เมื่อครู่นี้ยังทำสีหน้าเคลิบเคลิ้ม ต่างพากันขมวดคิ้วมุ่น มองแคลร์ด้วยสายตาที่เปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด

แคลร์ก้าวพลาดตั้งแต่เริ่มแรก ในใจยิ่งตื่นตระหนก สมองรวนไปหมดเหมือนด้ายที่พันกันยุ่งเหยิง เสียงเปียโนเริ่มขาดๆ เกินๆ หากฝืนเล่นต่อไปคงได้กลายเป็นตัวตลกในงานแน่

เธอจึงตัดสินใจหยุดเล่นกลางค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ