บทที่ 17 เพื่อการหย่า เธออดทน!

ตอนกลางคืนอาร์ตไม่กลับมากินข้าวเย็น เธอก็เลยเอาข้าวกลางวันไปส่งให้เขาที่บริษัททุกวัน เฝ้ามองเขาชิมไปหนึ่งคำแล้วก็เลื่อนกล่องข้าวออกไป พูดเรียบๆ ว่า “ไม่อร่อย”

เป็นแบบนี้ เธออดทนส่งข้าวให้เขาเหมือนคนโง่มานานกว่าครึ่งปี ต่อมาทนรับความรู้สึกแบบนี้ไม่ไหวจริงๆ เลยยอมแพ้ไป

ดังนั้นในตอนนี้ เจนจึงปฏิเสธโดยไ...