บทที่ 181 ส่งเธอไปสถานีตำรวจ

อาร์ตปล่อยเสียงครวญเบาๆ ออกมา รอยเจ็บปวดแล่นผ่านใบหน้าชั่วแวบ แต่เขาก็ไม่ได้ผลักเจนออกไป ปล่อยให้เธอกัดอยู่อย่างนั้น

มือใหญ่ของเขาค่อยๆ แนบลงบนหลังของเจน แล้วก็ตบเบาๆ เป็นจังหวะ ราวกับกำลังปลอบแมวตัวน้อยที่ขนพองด้วยความตกใจ

เจนคงท่าทางนั้นไว้ เพียงแต่แรงกัดค่อยๆ ผ่อนคลายลงทีละน้อย

เธอทอดสายตาลงต่ำ ป...