บทที่ 20 ขายสร้อยเส้นนั้น

จันทร์ก้มลงมองเสื้อผ้าที่เปียกโชกไปทั้งตัวของตัวเองแล้วพูดอย่างลังเล: “แต่ว่าตัวฉันเปียกหมดเลย ขึ้นรถไปจะทำให้เบาะรถคุณเปียกนะคะ”

“เบาะเปียกยังเช็ดให้แห้งได้ แต่ถ้าคุณตากฝนต่อไปแบบนี้ เดี๋ยวก็เป็นหวัดกันพอดี”

ในเมื่อเขาพูดถึงขนาดนี้แล้ว จันทร์ก็ไม่กล้าปฏิเสธอีก มิฉะนั้นจะดูเหมือนว่าเธอกำลังทำตัวเรื่...