บทที่ 20 ขายสร้อยเส้นนั้น

จันทร์ก้มลงมองเสื้อผ้าที่เปียกโชกของตัวเองแล้วพูดอย่างลังเล “แต่ตัวฉันเปียกหมดเลยค่ะ ขึ้นรถไปจะทำให้เบาะรถคุณพลอยเปียกไปด้วยเปล่า ๆ”

“เบาะเปียกยังเช็ดได้ครับ แต่ถ้าคุณตากฝนต่อไปแบบนี้ มีหวังได้เป็นหวัดกันพอดี”

ในเมื่อเขาตื๊อขนาดนี้ จันทร์ก็ไม่กล้าปฏิเสธอีก เพราะกลัวว่าจะดูเหมือนคนเรื่องมากเกินไป

พอข...