บทที่ 35 ย้ายกลับบ้าน

ทนายความลุกขึ้นยืน เรียกอย่างนอบน้อมว่า “ท่านประธาน”

อาร์ตพยักหน้า แล้วเหลือบมองเพิร์ลแวบหนึ่งด้วยสีหน้าเรียบเฉย ก่อนจะเลื่อนเก้าอี้แล้วนั่งลง

เจนยิ่งสงสัยเข้าไปใหญ่ รีบดึงเพิร์ลให้นั่งลง “นี่มันเรื่องอะไรกันแน่?”

เพิร์ลเลื่อนเอกสารที่ทนายความเพิ่งยื่นให้เธอไปให้เจน “ฉันก็แค่ด่าแคลร์ในอินเทอร์เน็ตไป...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ