บทที่ 39 อย่าเรียกเธอว่านายหญิง

เจนตื่นขึ้นมาเอง พอคิดจะพลิกตัว ก็พบว่าร่างกายถูกพันธนาการไว้

เธอลืมตาขึ้นมา ก็พบว่าตัวเองอยู่ในอ้อมแขนของใครบางคน

สมองของเจนว่างเปล่าไปชั่วขณะ พอได้สติก็รีบยื่นมือไปผลักอาร์ตออก แล้วลุกพรวดขึ้นมานั่ง “คุณมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?”

อาร์ตตื่นขึ้นเพราะเสียงของเธอ หลังจากลืมตาก็ขมวดคิ้วมองเธอ “นี่มันห้องขอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ