บทที่ 70 พวกเขาจะไม่มีลูก

สีหน้าของพิชญาดูไม่สู้ดีนัก ยิ่งมองหน้าเจนก็ยิ่งรู้สึกไม่ถูกชะตา

เธอพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา “เธอออกไปรอฉันข้างนอกก่อน ฉันยังมีเรื่องจะคุยกับท่านเจ้าอาวาส”

เจนลดสายตาลงต่ำ ทำท่าว่านอนสอนง่าย “ค่ะ”

พอออกไป เธอก็ช่วยปิดประตูให้

พอประตูปิดลง เจนก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก เธอรู้สึกว่าตัวเองซวยชะมัด ในเมื่อ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ