บทที่ 167 พบราศีสิงโต

นี่เป็นครั้งแรกที่เจมส์ได้เห็นใบหน้าของเอมิลี่

บนใบหน้าที่บอบบางนั้น ริมฝีปากที่แย้มขึ้นของเธอประดับด้วยรอยยิ้มสดใสราวกับแสงตะวันต้องหิมะ ปรากฏสู่สายตาของเจมส์อย่างเปิดเผยและก่อระลอกคลื่นในใจของเขา

น่าเสียดายที่แสงสว่างนั้นมาเร็วเกินไป ในชั่ววินาทีนั้น เจมส์ก็กลับสู่ความมืดมิดอีกครั้ง

ทำไมฉันถึงมองต...