บทที่ 109 สำออยว่ะ

หลังจากที่ปุณณดาตื่นเช้ามาพร้อมข่าวดี ว่าเธอและลูกปลอดภัย เขาก็ตรงเข้าสวมกอดเธอแนบอกต่อหน้าหมอและพยาบาลที่ยืนอมยิ้มกับความน่ารักของทั้งคู่

เมื่อทุกคนออกไปแล้ว คนตัวโตก็ขึ้นไปนั่งกอดและหอมเธออยู่อย่างนั้นไม่ยอมห่างไปไหน เพราะภาพความเป็นความตายของเธอเมื่อคืนยังติดตาจนอยากจะร้องไห้ออกมาอีกแล้ว

“แ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ