บทที่ 111 ต้อนรับลูกเขยด้วยลำแข้ง

เช้าที่แสนสดใสของหนุ่มสาวที่นอนก่ายกอดพร่ำพรอดค่ำว่ารักอย่างอ่อนโยนยิ่งให้กันและกันเกือบตลอดทั้งคืน เขาจูบแก้มใสเพื่อปลุกคนขี้เซาที่ยังไม่ยอมตื่น

“แป้งครับ ตื่นได้แล้วครับ”

“อือ แป้งเหนื่อยค่ะ”

“แป้งต้องลงไปกินข้าวเช้า แล้วกินยานะครับ ลูกของเราอยู่ในท้อง ไม่กินข้าวเช้าไม่ได้นะที่รัก”

คำว่าลู...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ