บทที่ 14 กล้าร้อง ก็ร้องเลย

คำพูดและแววตาของเขา ทำเอาสาวมั่นอย่างปุณณดาหลบสายตาวูบ ตักอาหารเข้าปากแล้วเคี้ยวเงียบๆ ไม่สนใจเงยหน้าขึ้นมามองเขาอีก

และเมื่อเธอไม่ต่อล้อต่อเถียงกับเขา ก็เป็นอันหมดสนุก เขาจึงกินข้าวของตัวเองไปเงียบๆ แต่ถึงกระนั้น สายตาเจ้ากรรมก็คอยเอาแต่ลอบมองเธออยู่ร่ำไป และหลายครั้งที่เขาต้องเรียกสติตัวเองไม...