บทที่ 3 หวานมาก
เสียงครางแผ่วเบาในลำคอระหงทำเอาเขาอมยิ้มมุมปากด้วยความชอบใจ อยากได้ยินเสียงหวานๆ ร้องดังกว่านี้อีกนิด จึงถอดถอนริมฝีปากออกมาจากริมฝีปากนุ่มนิ่มของเธอ แล้วขยับกึ่งปากกึ่งจมูกเข้าจูบซับซุกไซ้ที่แก้มสาวลามเลยมาที่ซอกคอหอมกรุ่นอย่างหลงใหล ในขณะที่มือร้ายยังคงบีบขยำความนุ่มหยุ่นนั้นสลับไปมาทั้งสองข้าง
ทันทีที่ริมฝีปากจิ้มลิ้มเป็นอิสระ คนตัวบางแหงนเงยใบหน้า หลับตาพริ้ม เผยอปากร้องครางเสียงหวานอย่างลืมอาย เป็นรางวัลให้คนปรนเปรอฮึกเหิมมีความสุขยิ่ง จึงขบเม้มดูดดึงซอกคอนั้นอย่างแรงจนเกิดเป็นรอยจ้ำแดงจุดใหญ่
กวินจูบซับลงมาเรื่อยๆ จนถึงเนินอกอวบอิ่ม เขาฝังจมูกและปากลงไปอย่างแรงพร้อมสูดกลิ่นเนื้อนางจนสุดปอด ริมฝีปากร้อนๆ กดจูบลงบนปลายยอดสีชมพูสดที่แข็งตั้งเป็นไตครั้งหนึ่งแล้วแลบลิ้นตวัดเบาๆ อยางหยอกล้อที่ปลายยอดนั้น
คนตัวบางสะดุ้งโหยงกับสัมผัสแปลกใหม่ชวนใจสั่น เธอแอ่นหน้าอกขึ้นเล็กน้อยตามสัญชาตญาณ พร้อมส่งเสียงร้องครางออกมาเบาๆ
ดาราหนุ่มย่ามใจ ตวัดลิ้นลงไปที่ปลายยอดสีสดแรงขึ้น ลิ้นร้ายหมุนวนโดยรอบแล้วตวัดซ้ำๆ สลับกับดูดดึงราวกับทารกน้อยผู้หิวกระหายก็ไม่ปาน
คนตัวบางใต้ร่างส่งเสียงครวญครางราวจะขาดใจ แอ่นหน้าอกให้เขาปรนเปรออย่างถนัดถนี่ มือเล็กสอดเข้าท้ายทอยแล้วจิกกำที่กลุ่มผมของเขาเพื่อระบายความรู้สึกวูบวาบที่ไม่รู้จะจัดการกับมันอย่างไรดี
“อื้อ กวิน..”
เจ้าของชื่อกลืนกินดอกบัวตูมของเธอจนพอใจ จึงลากไล้เรียวลิ้นลงมาตามหน้าท้องแบนราบไร้ไขมันส่วนเกิน ก่อนมาหยุดอยู่ที่เนินเนื้อโหนกนูนไร้เส้นขนมาบดบังความงาม
ความน่ารักขาวผ่องนั้นทำเอาเขาอดใจไม่ไหว กดจูบลงไปแรงๆ หลายครั้ง
“อุ๊ย กวิน..”
คนตัวบางลืมตาโพลงด้วยความตกใจเมื่อรู้สึกตัวว่าใบหน้าหล่อเหลาของเขาอยู่ที่ตรงไหน กำลังจะยื่นมือไปดันใบหน้าของเขาออก แต่ก็ยังช้าไป เมื่อเขาจับขาทั้งสองข้างของเธอแยกออกจากกันจนกว้าง แล้วก้มลงสูดกลิ่นเฉพาะตัวของเธอจนสุดปอด
“กวิน..”
“อืม หอม”
ดวงตาคมกริบกวาดมองความสวยงามตรงหน้าอย่างตกตะลึง ดอกไม้ดอกโตของเธอเป็นสีชมพูอ่อน กลีบดอกเล็กๆ แลดูบอบบางมีหยาดน้ำหวานมาเคลือบคลอจนวาววับสะท้อนแสงไฟ เกสรสาวที่แสนขี้อายบวมเป่งน่ารัก ไหนจะช่องทางรักที่ปิดสนิทแน่นราวกับไม่เคยมีภมรหนุ่มตัวใดได้เคยค้นพบมันมาก่อนนอกจากเขานั่นอีก
เร็วเท่าความคิด คนตัวโตกดจูบลงไปที่ดอกไม้สาวแรงๆ แล้วแลบลิ้นลากไล้จนทั่วกลีบดอก กวาดต้อนความหวานเข้าปากอย่างเอร็ดอร่อย
ปุณณดาสะดุ้งโหยง หลับตาเกร็งสะท้าน กรีดร้องครวญครางอย่างลืมอายกับสัมผัสวาบหวามแปลกใหม่ที่ไม่เคยลิ้มลองมาก่อน
“อ๊ะ กวิน อือ”
ลิ้นร้ายยังคงลากไล้โลมเลียไปทั่วทั้งกลีบดอก แถมยังตวัดเบาๆ ที่ติ่งเกสรสาวอย่างหยอกเย้า ยิ่งเธอร้องออกมามากเท่าไร เขายิ่งเพิ่มความรัวแรงของเรียวลิ้นมากขึ้นเท่านั้น
ปากร้อนขบเม้มดูดดึงติ่งเกสรสาว สลับกับลิ้นร้ายที่ตวัดระรัวอย่างเข้ากันเป็นจังหวะกระสัน เสียงฉ่ำแฉะลามกสะท้อนก้อง เร้าอารมณ์ให้สาวสวยที่ไม่เคยต้องมือชายมาก่อนอารมณ์เตลิดเปิดเปิงยากจะกู่กลับ
ร่างบางหยัดเกร็งขึ้นเรื่อยๆ มือเล็กข้างหนึ่งจิกทึ้งเส้นผมรองทรงสั้นของเขา ส่วนอีกข้างกำทึ้งผ้าปูที่นอนจนถลกยับย่น ริมฝีปากเผยอค้างร้องครางลั่น ก่อนเกร็งกระตุกแตกกระจายคาปาก เสร็จสมถึงสวรรค์ครั้งแรกในชีวิต
กวินยกยิ้มอย่างชอบใจ เขาจูบเบาๆ ที่ดอกไม้ดอกโต แล้วสูดกลิ่นน้ำรักอันมากล้นของเธออีกครั้ง ก่อนจะตวัดลิ้นเก็บกินหยาดน้ำทิพย์แสนหวานจนหมดทุกหยาดหยด
“อืม หวานมาก”
เมื่อกวาดต้อนหยาดน้ำรักของเธอจนหมด ก็ไม่ลืมที่จะตวัดลิ้นเบาๆ ที่ติ่งเกสรสาวบวมเป่งนั้น เร่งเร้าให้เธอขับน้ำหวานออกมาเพื่อเขาอีกครั้ง และคนที่ความรู้สึกเร็วก็ไม่ทำให้เขาผิดหวัง
คนตัวโตกดจูบไปทั่วร่างกายงามจากด้านล่าง ค่อยๆ ขยับขึ้นไปจนถึงซอกคอหอมกรุ่นอีกครั้ง
ความช่ำชองของชายหนุ่ม ทำเอาคนตัวบางเอียงหน้าเปิดเปลือยลำคอให้เขาซุกไซ้ได้ถนัดถนี่ แถมยังค่อยๆ ยกแขนขึ้นโอบกอดรอบแผ่นหลังกว้างของเขาอย่างลืมตัว
เมื่อคนตัวบางล่องลอยไปตามแต่ที่เขาจะนำพา ขาเรียวจึงถูกดันให้อ้ากว้างขึ้นเพื่อรองรับลำตัวใหญ่โตของชายหนุ่ม เขาฉีกซองสีเข้มเตรียมเอามันมาสวมคลุมที่ท่อนร้อนเพื่อความปลอดภัยของทั้งเขาและเธอ
ปลายหัวเบ่งบานสีชมพูสดที่เต็มไปด้วยน้ำใสๆ ถูกนำมาจดจ่อที่ปากทางรัก ดอกไม้ฉ่ำน้ำของเธอทำให้เขารู้สึกดีจนเลือดในกายหนุ่นแล่นปราดไปทั่วทั้งตัว จนเขาอยากจะสัมผัสสาวสวยใต้ร่างอย่างที่ไม่มีอะไรมาคั่นกลาง เป็นการทำอะไรแหกกฎของตัวเองครั้งแรกในชีวิต
คิดได้ดังนั้นจึงโยนปลอกป้องกันทิ้งลงพื้น แล้วค่อยๆ กดแทรกท่อนลำขนาดใหญ่โตเข้าไปในช่องทางรักฉ่ำเยิ้มของเธอทีละนิด
ความคับแน่นของช่องทางบอบบางทำให้เขาเข้าไปในกายเธออย่างยากลำบากแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน คนตัวโตขมวดคิ้วกัดกรามกรอดเพราะแรงตอดรัดของเธอ
“เข้ายากจัง ซี้ด อย่าเกร็งสิครับ”
เขาไม่สามารถทนต่อความอึดอัดค้างคานี้ได้อีกต่อไป จึงกลั้นใจกัดกรามแกร่ง แล้วกดแทรกท่อนร้อนลงไปในร่องรักของเธอทีเดียวจนสุดโคน
“โอ๊ย เจ็บ เอาออกไปนะ”
คนตัวโตเบิกตากว้างด้วยความตกใจ แรงตอดรัดเป็นจังหวะระรัวพร้อมผลักไสสิ่งแปลกปลอมของร่องรักคับแน่น ทำเอาเขาปวดหนึบไปทั้งลำ
เขามองใบหน้าสวยงามที่กรีดร้องน้ำตาไหลอย่างเจ็บปวด ดวงตากลมโตนั้นมองสบตาเขาราวกับกำลังอ้อนวอนอย่างน่าสงสาร ไม่ผิดแน่ สัมผัสนี้ เธอยังไม่เคยจริงๆ
“เจ็บ เอาออกไปก่อนได้ไหมกวิน”
“ชู่ อย่าร้องครับ อย่าเกร็ง ผมจะทำให้คุณหายเจ็บเดี๋ยวนี้”
