บทที่ 31 ผมก็หิวครับ

ปุณณดา เหลือบตามองกวินที่นั่งอยู่บนรถเงียบๆ ราวกับกำลังจมอยู่กับความคิดของตัวเอง ใบหน้าหล่อเหลาเคร่งเครียด หัวคิ้วขมวดจนแทบจะชนกันตลอดเวลา

เธอรู้ว่าเขารักมะลิมาก แต่ที่ไม่รู้คือในตอนนี้ หัวใจของเขายังคงเต็มไปด้วยมะลิดอกน้อยเท่านั้นหรือเปล่า

เมื่อคิดแบบนี้ หัวใจที่ไม่ได้ตกอยู่ใต้อาณัติของใครมาห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ