บทที่ 40 ไม่เท่าที่หัวใจ

กวินทิ้งแผ่นหลังพิงพนักโซฟา หงายศีรษะหลับตาอย่างอ่อนล้า มือข้างที่เจ็บยกขึ้นมาก่ายหน้าผากอย่างคิดไม่ตก ความเหนื่อยล้าในจิตใจทำให้เขาวูบหลับไปในทันที

ร่างบางเดินเข้ามาพร้อมกล่องปฐมพยาบาล เธอนั่งลงข้างกายเขาอย่างแผ่วเบา แต่คนที่กำลังอยู่ในห้วงนิทรากลับไม่ได้รู้สึกตัวตื่นแม้แต่น้อย

เธอกวาดสายตามองมื...