บทที่ 95 ตัวเล็กของผม

เขาโอบประคองร่างบางที่หอบหายใจสะท้านลงมานอนกอดกันโดยที่เธอนอนหลังหลังให้และส่วนนั้นของเขายังคงจมดิ่งอยู่ในกายเธอ

“เก่งจัง ตัวเล็กของผม”

คนตัวโตจูบขมับชื้นเหงื่อของคนตัวเล็กอย่างรักใคร่สุดดวงใจ เขากอดเธอแน่นขึ้นอีกนิดทดแทนหลายคืนที่ผ่านมาที่ทำได้เพียงมองหน้าเธอผ่านหน้าจอโทรศัพท์มือถือเท่านั้น

...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ