บทที่ 17 17

ติณห์เหวี่ยงร่างเล็กขึ้นไปบนเตียงก่อนจะตามขึ้นไปคร่อมทับอยู่ทางด้านบน ลิ้นแฉะตวัดโลมเลียที่ปลายถันพร้อมมืออีกข้างที่บีบขย้ำอย่างแรง 

บ่อยครั้งที่รำคาญเสียงที่ต่อต้านจนต้องโน้มตัวขึ้นไปจูบปิดปาก พอทำแบบนั้นตัวเธอก็อ่อนปวกเปียก ทำตัวย้อนแย้งกับคำพูดจนเผลอหลุดเสียงเย้ยหยันในลำคอ

“ปากบอกไม่ได้อยากเข้ามา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ