บทที่ 18   ขอเวลาหน่อยนะครับ

เวหากลับมาถึงบ้านของตัวเองก่อนเวลาอาหารเย็นเพียงเล็กน้อย

เขาสังเกตเห็นวราพร มารดาของเขานั่งอยู่ที่มุมโปรดในห้องนั่งเล่น ใบหน้าของเธอมีรอยยิ้มประดับอยู่ดูสดใสกว่าเมื่อวานมากนัก คงเป็นเพราะผลพลอยได้จากการได้พูดคุยสัพเพเหระกับกลุ่มเพื่อนสนิทในวันนี้ เวหามองภาพนั้นด้วยความรู้สึกอุ่นใจ เขาอยากเห็นมา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ