บทที่ 36 อยากทำมากกว่านั้น 

“วันนี้มาทานคนเดียวเหรอคะ” เสียงทักทายอันคุ้นเคยดังขึ้นจากเจ้าของร้านอาหารประจำ เมญาวีเงยหน้าขึ้นมอง ก่อนจะส่งยิ้มให้กับหญิงวัยกลางคนผู้ใจดี

“ค่ะ” เธอตอบสั้น ๆ เข้าใจสิ่งที่เจ้าของร้านถามเป็นอย่างดี เพราะตั้งแต่ย้ายมาอยู่ที่นี่เธอก็มักจะมาทานอาหารพร้อมกับเวหาจนเป็นภาพที่ชินตาไปเสียแล้ว

เธอทานข...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ