บทที่ 76 บทส่งท้าย

บทส่งท้าย

สายลมเอื่อยยามบ่ายก้าวพัดผ่านยอดไม้ใหญ่ภายในคฤหาสน์หรู หอบเอาอุ่นไอละมุนของแสงแดดและกลิ่นอายดินจางๆ สาดซัดเข้ามาทางระเบียงข้างบ้าน พิกัดเดิมที่เคยคลาคล่ำไปด้วยหมู่มวลไม้หนาม ทว่าในเวลานี้กลับถูกแต่งแต้มไปด้วยชุดม้าหินอ่อนตัวยาวและราวของเล่นเด็กสีสันสดใสชวนมอง

เรือนร่างระหงของเจนิสในชุดคลุ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ