บทที่ 8 ตอนที่ 6 : บทลงทัณฑ์ (18+)
ตอนที่ 6 : บทลงทัณฑ์ (18+)
⚠️ Trigger Warnings
Non-Consensual Sexual Content: มีฉากร่วมรักที่เป็นการบังคับฝืนใจ
Profanity: มีการใช้คำหยาบคายและถ้อยคำรุนแรง
Physical Abuse & Assault: มีการใช้ความรุนแรง กัด ทุบตี และกักขังหน่วงเหนี่ยว
"อย่าทำอะไรบ้าๆ นะ! คุณไม่มีสิทธิ์ทำกับฉันแบบนี้!"
"ทำไมจะไม่มี! ที่นี่ฉันใหญ่สุด! เพราะฉะนั้นแกต้องไปกับฉัน!!"
ชายหนุ่มตวาดลั่นด้วยน้ำเสียงดุดันอันทรงอำนาจ พลางออกแรงกระชากเรือนร่างบอบบางให้ขยับเคลื่อนตามไปอย่างป่าเถื่อน โดยไม่คิดจะนำพาต่อแรงดิ้นรนขัดขืนของสาวน้อยเลยแม้แต่น้อย แรงยื้อยุดฉุดกระชากส่งผลให้กระดุมเสื้อนักโทษตัวหนาขาดสะบั้นหลุดลุ่ย เผยให้เห็นเนินเนื้ออกขาวเนียนละเอียดภายใต้บราเซียสีเข้มแอร่มสายตาอยู่เลือนราง
น่าแปลกเหลือเกินที่ภาพความงดงามตรงหน้ากลับทวีความเชื้อเชิญ ปลุกเร้าความกระหายอยากให้ผู้กุมอำนาจปรารถนาจะเชยชมมันอย่างเต็มตา ชายหนุ่มลืมตัวกระชากสิ่งกีดขวางชิ้นน้อยออกจนทั้งเสื้อตัวนอกและบราตัวสวยหลุดพ้นไปจากเรือนร่าง ทิ้งไว้เพียงความเปลือยเปล่าอันน่าอัปยศ โดยไม่สนใจเสียงร้องห้ามหรือแรงเสียดสีที่ฝากรอยแดงช้ำไว้บนผิวเนื้ออันบอบบางของเธอเลยสักนิด
"อย่านะ! เป็นบ้ารึไง! อย่ามาแตะต้องตัวฉัน!"
"อย่ามาทำหวงเนื้อหวงตัวหน่อยเลย ยัยแพศยา! สะดีดสะดิ้งทั้งที่ตัวเองก็ชอบจะตาย"
"ว้าย! อย่า! อึก...ฮึก ฮืออ"
เสียงกรีดร้องระคนสะอื้นไห้พร้อมหยาดน้ำตาที่ร่วงหล่นเป็นสาย มิอาจหยุดยั้งฝ่ามือใหญ่ที่ดึงทึ้งกางเกงสีแดงฉานออกจากเรียวขาคู่สวยได้เลย
"จุ๊ๆๆ ไม่เบาเลยนี่ มิน่าไอ้เลวนั่นมันถึงได้ยอมทำผิดขนาดนั้น เพื่อแค่จะได้อยู่กับแก!"
"อย่านะ หยุด! คิดจะทำเรื่องแบบนี้กับฉันงั้นเหรอ!"
เจนิสร้องห้ามเสียงหลงพลางปัดป้องพัลวันเมื่อร่างสูงใหญ่คุกคามเข้ามาประชิดตัว จนผู้อำนวยการหนุ่มนึกรำคาญใจ ชายหนุ่มจัดการปลดเข็มขัดหนังราคาแพงของตนออก มัดตรึงข้อมือเล็กทั้งสองข้างเอาไว้กับลูกกรงเหล็กเหนือประตูอย่างแน่นหนา ส่งผลให้แขนเรียวต้องเหยียดตรง ตรึงเรือนร่างอวบอัดขาวเนียนให้ยิ่งแอ่นเด่นหราล่อสายตาพัศดีหนุ่มอย่างโจ่งแจ้ง
การใช้ความรุนแรงและรังแกอิสตรีเป็นสิ่งที่ศิลาไม่เคยคิดจะกระทำในชีวิต ทว่าในเวลานี้ นักโทษหญิงนามว่าเจนิสกลับกลายเป็นข้อยกเว้นแรกและข้อยกเว้นเดียวของเขา!
"ตอนแรกฉันก็ไม่คิดจะทำให้ตัวเองเป็นเสนียดหรอกนะ ผู้หญิงสกปรกอย่างเธอไม่คู่ควรจะได้รับเอ็นของฉันแม้แต่น้อย แต่ขอเช็กของสักหน่อย ก่อนที่ฉันจะส่งแกไปให้พวกนักโทษชายแล้วกัน!"
แม้ปากหนาจะเอ่ยอ้างความแค้นเช่นนั้น ทว่าความจริงแล้ว เรือนร่างอรชรตรงหน้าต่างหากที่กำลังปลุกปั่นสัญชาตญาณดิบ ละเลงอารมณ์ราคะของเขาให้เตลิดเปิดเปิงจนยากจะควบคุม แกนกายแกร่งขึงขังตื่นตัวเต็มพิกัดและประท้วงอยากปลดปล่อยของเหลวอุ่นร้อนออกมารอมร่อแล้ว
"ยะ อย่า ว้ายย"
"อื้ม ถึงแม้จะสกปรกผ่านมาหลายมือแล้วก็เถอะ!"
ชายหนุ่มครางพึงพอใจในลำคอพลางบีบเคล้นทรวงอกนุ่มมืออย่างเอาแต่ใจ และดูเหมือนเพียงแค่การฟอนเฟ้นด้วยฝ่ามือจะไม่เพียงพอชโลมใจเพลิง ปากหยักที่พ่นแต่ถ้อยคำร้ายกาจกลับก้มลงดูดดุนยอดถันสีระเรื่ออย่างหื่นกระหายและหิวโหยเสียเต็มประดา
แม้ในใจจะปฏิเสธ ทว่าเรือนร่างของหญิงสาวตรงหน้าช่างงดงามไร้ที่ติตั้งแต่หัวจรดเท้า ผิวพรรณขาวผ่องราวกับปุยนุ่นหนาวสะท้านและสั่นเทิ้มยามพยายามบิดกายหนีสัมผัส ยิ่งขับเน้นให้อารมณ์ดิบในกายของชายหนุ่มพุ่งสูงจนถึงขีดสุด
"ดะ ได้โปรดอย่าทำเลยนะ"
สาวน้อยพยายามร้องอ้อนวอนขอความเมตตาจากคนตัวใหญ่กว่า ทว่าเขากลับหาได้ใส่ใจเสียงสะอื้นไม่ มือหนาหยิบเครื่องป้องกันไซส์พิเศษเกินขนาดคนธรรมดาออกมาจากกระเป๋า
ถุงยางอนามัยที่เดิมทีคิดจะพกไว้ใช้กับเด็กซื้อกิน บัดนี้ถูกมือหนาฉีกซองออกอย่างรวดเร็ว ก่อนจะสวมครอบลงบนเครื่องเพศดิบเถื่อนยาวเก้าตัดเก้านิ้ว รูดรั้งมันจนสุดความยาวแกร่ง แล้วจึงหันไปเอ่ยกับหญิงสาวที่กำลังร่ำไห้ราวกับโลกทั้งใบกำลังพังทลายลงตรงหน้า
"ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวฉันจะทำให้แกติดใจ จนจำไปปรโลกเลย!"
สิ้นคำประกาศิต มือหนาก็จับรั้งสะโพกมนเอาไว้แน่น ก่อนจะแทรกลึกแกนกายใหญ่โตยัดพรวดเข้าสู่ช่องทางรักทีเดียวจนมิดด้ามโดยไร้ซึ่งการเบิกทาง
"กรี๊ดดด เจ็บ เอาออกไป เอามันออกไปนะไอ้บ้า ไอ้เลว"
คนงามกรีดร้องลั่นจนสุดเสียงเมื่อถูกอาวุธร้ายล่วงล้ำเข้ามาอย่างหยาบคายและรุนแรง ช่องทางรักที่แห้งผากไม่มีแม้แต่น้ำหล่อลื่นธรรมชาติให้ความรู้สึกเจ็บปวดรวดร้าวราวกับเนื้อสาวจะฉีกขาดออกจากกัน
"ซีดส์ ยังแน่นอยู่นี่หว่า เข้ายากชิบ"
ศิลาสบถสูดปากพลางพยายามดันกระแทกแกนกายตัวตนเข้าไปอย่างทุลักทุเลเนื่องจากความคับแน่นมหาศาล
"อึก ฮือออ เจ็บ เอาออกไปนะ ชะ ช่วยด้วย ช่วย อื้อออ"
ริมฝีปากบางที่กำลังจะตะโกนร้องขอความช่วยเหลือถูกประกบทับปิดฉากลงโดยคนตัวโตอย่างรวดเร็ว เพียงเพราะเขาต้องการสกัดกั้นเสียงกรีดร้องโวยวายของเธอให้เงียบลงเท่านั้น ความเจ็บปวดจากการรุกรานของสิ่งแปลกปลอมที่ใหญ่โตเกินรับไหว ทำเอาสาวน้อยทั้งเจ็บทั้งจุกแน่นในอกจนมิอาจเปล่งเสียงประท้วงใดๆ ออกมาได้อีก
"แม่ง! ตอดหัวดีชิบ! ทำไมฟิตจังวะ"
"อึก อ๊ะ เจ็บ อย่าขยับ!"
ชายหนุ่มไม่รับฟังถ้อยคำอ้อนวอนเลยแม้สักนิด เอวสอบเร่งจังหวะขยับขับเคลื่อนไปตามแรงอารมณ์ดิบที่อยากจะปลดปล่อยความอัดอั้น โดยไม่สนใจว่าร่างใต้บัญชาจะพยายามดิ้นรนหรือยกเท้าขึ้นถีบขัดขืนขนาดไหน สำหรับเขาแล้ว แรงน้อยๆ ของเธอเปรียบเสมือนมดปลวกตัวหนึ่งเท่านั้น ทว่าเมื่อเธอเริ่มต่อต้านและดิ้นรนมากขึ้นเรื่อยๆ ชายหนุ่มก็เริ่มบังเกิดความรำคาญใจ จึงตอบโต้เอาคืนด้วยการฝังคมเขี้ยวขบกัดไปตามผิวขาวเนียนละเอียดของเธอจนขึ้นสีแดงช้ำเป็นจ้ำๆ ทั่วทั้งเรือนร่าง
