บทที่ 48 น่าโมโหจริงๆ เลย

ตอนที่ 48 น่าโมโหจริงๆ เลย

“เลฟ!”

“ครับ คุณคิริน”

“จัดการหาเสื้อผ้าให้เจ้าเด็กนี่ด้วย”

“ครับ คุณคิริน”

ผมดึงขาสั้นให้มันหดกลับเข้าไปไว้ภายใต้ชายเสื้อ แล้วหันกลับออกไปทางวิวท้องทะเล ทิ้งแผ่นหลังไว้ให้ผู้ชายสองคนด้านหลังมองต่างหน้า ผู้ชายคนนี้ต้องเป็นคนบ้าอารมณ์แปรปรวนแน่ ๆ เมื่อคืนยังเสียงอ่อน เ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ