บทที่ 22 ไม่ทันตั้งตัว

"น… น้องชื่ออะไรนะครับ" ศิลาถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ก้มลงมองใบหน้าเด็กชายที่ยังคงสองมือโอบกอดขาเขาไว้แน่น

"ภีมครับ!" เด็กชายตอบพร้อมรอยยิ้มแฉ่ง "แม่บอกว่าพ่อโยเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของแม่ พ่อโยจำหนูได้ไหมครับ"

คำว่า 'พ่อ' ที่เด็กชายเรียกขานซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทำเอาศิลารู้สึกมึนศีรษะจนโลกทั้งใบหมุนติ้ว ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ