บทที่ 4 คนที่ยื่นมือเข้ามา

ตอนที่ 4 : คนที่ยื่นมือเข้ามา

ปลายฟ้านั่งอยู่หน้าโต๊ะทำงานตั้งแต่เช้ากองเอกสารสูงเกือบปิดหน้าจอคอมพิวเตอร์ เธอแก้รายงานตามคำสั่งของอคิณมาตลอดทั้งคืน แถมเช้านี้เธอก็มาทำงานแต่เช้า

"ปลายฟ้า..."เสียงทุ้มอ่อนโยนดังขึ้นข้างโต๊ะหญิงสาวเงยหน้าขึ้น ก่อนจะยิ้มบาง ๆ

"พี่ธีร์" ชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งในชุดสูทสีกรมท่า ยื่นแก้วกาแฟอุ่น ๆ มาให้

"เห็นหน้าซีด ๆ เลยซื้อมาให้"

"ขอบคุณค่ะ" ปลายฟ้ากล่าวคำขอบคุณและยื่นมือไปรับในทันที ธีรภัทรเป็นผู้ช่วยผู้จัดการฝ่ายวางแผน อายุยี่สิบเก้าปีนิสัยสุภาพ ใจเย็น และเป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่คอยสอนงานปลายฟ้า

"เมื่อคืนได้นอนกี่ชั่วโมง"

ปลายฟ้าหัวเราะแห้ง ๆ "ประมาณ...สองชั่วโมงค่ะ”

“เพราะรายงานที่ประธานให้แก้?"

เธอพยักหน้า ธีรภัทรถอนหายใจเบา ๆ "จริง ๆ ฉบับแรกก็ดีมากแล้ว"

"หนูก็คิดแบบนั้นค่ะ" หญิงสาวยิ้ม แต่รอยยิ้มนั้นเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้า "แต่คงยังไม่ดีพอสำหรับท่านประธาน"

ธีรภัทรมองเธออย่างเห็นใจ "สู้ ๆ นะ"

"ค่ะ"

ทั้งสองยิ้มให้กันด้วยความสนิทสนม ก่อนที่พี่ธีร์จะแยกตัวไปทำงานของเขา ภาพทุกอย่างถูกมองเห็นผ่านผนังกระจกใสของห้องประธาน

อคิณยืนกอดอกอยู่เงียบ ๆ สายตาคมจับจ้องไปยังโต๊ะของปลายฟ้าเขาเห็นทุกอย่าง เห็นธีรภัทรวางกาแฟให้ เห็นทั้งคู่ยืนคุยกันเห็นรอยยิ้มของปลายฟ้า แววตาของเขานิ่งสนิทก่อนจะกดโทรศัพท์ภายใน

"คุณเลขา"

"ครับท่านประธาน"

"เรียกคุณธีรภัทรเข้าพบ"

ไม่ถึงห้านาที ธีรภัทรก็เดินเข้ามาในห้อง

"ท่านประธานครับ" อคิณโยนแฟ้มเอกสารลงบนโต๊ะ

"โครงการนี้ผิด" ธีรภัทรรีบเปิดดู

ก่อนขมวดคิ้ว "เอ่อ...ตรงไหนครับ"

"กลับไปตรวจใหม่ทั้งหมด" เขาไม่ตอบว่าตรงไหนที่ผิด แต่กลับให้เขาไปเริ่มงานใหม่

"แต่ข้อมูล..." ธีร์พยายามจะแย้ง และอธิบายให้ท่านประธานได้ฟัง แต่เขากลับไม่สนใจเลยสักนิด ก่อนจะพูดออกมาด้วยสีหน้าที่เรียบนิ่ง

"ผมบอกให้ตรวจใหม่" น้ำเสียงเย็นเฉียบจนบรรยากาศในห้องเงียบกริบ

"ครับ" ธีรภัทรรับแฟ้มแล้วเดินออกไป

เมื่อกลับมาที่โต๊ะปลายฟ้าถามทันที

"โดนดุเหรอคะ" ธีรภัทรหัวเราะ

"สงสัยวันนี้ประธานอารมณ์ไม่ดี"

"ขอโทษนะคะ ถ้าเป็นเพราะหนู"

"ไม่เกี่ยวหรอก"

เขายิ้ม "เดี๋ยวพี่จัดการเอง"

ปลายฟ้ารู้สึกผิดไม่น้อยเธอไม่อยากให้ใครเดือดร้อนเพราะตัวเอง

บ่ายวันเดียวกันปลายฟ้านำรายงานฉบับใหม่ขึ้นไปส่งอคิณเปิดอ่านอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนปิดแฟ้ม

"ใช้ได้" หญิงสาวแทบไม่เชื่อหูตัวเองนี่เป็นครั้งแรก...ที่เขาไม่พูดตำหนิ แม้จะไม่มีคำชมแต่คำว่า "ใช้ได้"ก็ทำให้เธอเผลอยิ้มออกมา

"ขอบคุณค่ะ" เธอหันหลังจะเดินออกแต่เสียงของอคิณดังขึ้นอีกครั้ง

"เดี๋ยว"

"คะ"

"ต่อไป..." เขาเงยหน้าขึ้นมอง "ถ้ามีปัญหาเรื่องงาน"

ปลายฟ้ารอฟังอย่างมีความหวัง

"ก็ถามหัวหน้าแผนก ไม่ต้องไปถามผู้ชายคนอื่น"

หญิงสาวชะงัก "พี่ธีร์แค่ช่วยสอนงานค่ะ"

"บริษัทจ่ายเงินให้เขาทำงาน ไม่ได้จ่ายให้มานั่งดูแลเด็กฝึกงาน"

ปลายฟ้ากัดริมฝีปาก ความดีใจเมื่อครู่หายไปในพริบตา

"เข้าใจแล้วค่ะ" เธอเดินออกจากห้องอย่างเงียบ ๆ

โดยไม่เห็นว่า อคิณกำลังมองตามแผ่นหลังของเธอก่อนจะถอนหายใจออกมาเบา ๆ ขณะเดียวกัน ธีรภัทรยืนอยู่หน้าห้องประธานพอดีเขาได้ยินประโยคสุดท้ายทุกคำ ชายหนุ่มขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนหันมองประตูห้องประธานด้วยความสงสัย

"ทำไมถึงต้องห้ามปลายฟ้าคุยกับผมด้วย"

หลังจากพักเที่ยงปลายฟ้าเธอวางแก้วกาแฟบนโต๊ะ ก่อนเปิดคอมพิวเตอร์เตรียมงาน

"มาเช้าจัง" เสียงคุ้นหูดังขึ้นธีรภัทรเดินเข้ามาพร้อมแฟ้มเอกสารในมือ

"วันนี้จะกลับดึกอีกไหม" ธีร์ถามก่อนจะยิ้มให้เหมือนเช่นทุกครั้ง และยื่นขนมให้ทั้งปลายฟ้า และ ส้มที่นั่งอยู่คู่กัน

ปลายฟ้ายิ้มบาง ๆ "ไม่น่าค่ะถ้างานไม่เสร็จอาจจะดึกเพราะกลัวทำงานไม่ทันค่ะ"

"ขยันเกินไปแล้ว" ส้มแซวเพื่อนตัวเองในทันที

"ถ้าไม่ขยัน เดี๋ยวก็โดนท่านประธานดุอีก" ทั้งสามหัวเราะเบา ๆ ก่อนแยกย้ายไปทำงาน

ช่วงบ่าย อคิณเดินออกจากลิฟต์พร้อมเลขาประจำตัวพนักงานทุกคนลุกขึ้นยืน

"สวัสดีครับท่านประธาน" ชายหนุ่มพยักหน้ารับตามมารยาทสายตาคมกวาดมองไปรอบแผนกก่อนจะหยุดที่โต๊ะของปลายฟ้าเพียงครู่เดียว

"คุณปลายฟ้า"

หญิงสาวรีบลุกขึ้น "คะ"

"ตามผมมา" บรรยากาศในแผนกเงียบลงทันทีทุกคนมองตามทั้งคู่ด้วยความสงสัย

ภายในห้องประธานอคิณโยนแฟ้มเอกสารลงบนโต๊ะ

"วันนี้คุณจะลงพื้นที่กับฝ่ายจัดซื้อ"

ปลายฟ้ารับแฟ้มมาเปิดดู "แต่หัวหน้าแผนกบอกว่าหนูต้องช่วยสรุปรายงานนะคะ"

"ผมเปลี่ยนแผน"

"ค่ะ"

"มีปัญหาไหม"

"ไม่มีค่ะ"

"งั้นไปเตรียมตัว" หญิงสาวพยักหน้ารับ ก่อนเดินออกจากห้องทันทีที่ประตูปิด เลขาประจำตัวจึงเอ่ยขึ้นเบา ๆ

"ท่านประธานครับ"

"ว่า"

"งานลงพื้นที่ไม่ใช่หน้าที่ของเด็กฝึกงาน" อคิณตอบโดยไม่เงยหน้า

"ก็ให้เรียนรู้งาน"

เลขาไม่พูดอะไรต่อเพราะรู้ดีว่า...เมื่อท่านประธานตัดสินใจแล้ว

ไม่มีใครเปลี่ยนได้