บทที่ 7 ด่านเพื่อนซี้

เธอสงสัยว่าทำไมถึงไม่มีสมาชิกในครอบครัวมารับเขาเลย ไม่ว่าจะเป็นพ่อแม่ หรือญาติสนิทคนอื่นๆ ความแปลกใจนี้แล่นผ่านความคิดวูบหนึ่ง แต่เธอก็ยังไม่กล้าเอ่ยถามออกไป เกรงว่าจะเป็นการเสียมารยาท หรืออาจจะไปสะกิดแผลในใจเขาโดยไม่ตั้งใจ หรือบางที...เขาอาจจะตั้งใจให้เธอเป็นคนแรกที่เจอเขาในวันนี้ก็เป็นได้ 

ความคิดนั้นทำให้แก้มของพิมพ์มาดาร้อนผ่าวขึ้นมาเล็กน้อย ทว่า...เมื่อเธอนึกขึ้นได้ถึงบทสนทนาก่อนหน้านี้ที่ธาวินเคยบอกว่าครอบครัวของเขาอยู่ที่เชียงใหม่ ความสงสัยก็เริ่มคลายลง เธอเข้าใจว่าเขาคงอยากใช้เวลาเที่ยวต่อกับเธอ ก่อนที่จะเดินทางกลับไปหาครอบครัวที่เชียงใหม่ในภายหลัง

“มื้อเช้า...คุณวินชอบทานอะไรเป็นพิเศษคะ” พิมพ์มาดาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสดใส ขณะที่ทั้งคู่เดินเคียงกันออกจากสนามบิน

“อะไรก็ได้ครับที่คุณพิมพ์อยากให้ผมทาน ผมทานได้ทุกอย่างครับ” ธาวินตอบด้วยรอยยิ้มทะเล้นอย่างอารมณ์ดี ดวงตาเป็นประกายเมื่อพูดถึงเรื่องอาหาร

“งั้น!!!...ไปทานร้านอาหารไทยอร่อยๆ แถวๆ นี้ไหมคะ” พิมพ์มาดาเสนอด้วยความกระตือรือร้น

“เยี่ยมไปเลยครับ! ผมน่ะ...คิดถึงอาหารไทยจะแย่อยู่แล้ว ทานที่ไหนก็ไม่เหมือนนั่งทานอยู่ที่บ้านเราจริงๆ” ธาวินตอบรับทันทีด้วยน้ำเสียงดีใจ

“ได้เลยค่ะ...แต่พิมพ์ขอแวะไปหาเพื่อนแป๊บนะคะ” พิมพ์มาดาบอกพลางหันไปยิ้มให้ธาวินอย่างเกรงใจเล็กน้อย

“อ๋อ...ได้เลยครับไม่มีปัญหา ผมยังไม่ค่อยหิวเลยครับ คุณพิมพ์ไปหาเพื่อนก่อนก็ได้ครับ” เขาตอบกลับด้วยความสุภาพและเจือไปด้วยความเกรงใจ

บทสนทนาของทั้งคู่ไหลลื่นอย่างเป็นธรรมชาติ ทั้งสองผลัดกันเล่าเรื่องราวในชีวิตและแลกเปลี่ยนความคิดเห็น ราวกับรู้จักกันมานานแสนนาน ความประหม่าในตอนแรกค่อยๆ จางหายไป เหลือไว้เพียงความรู้สึกสบายใจและเป็นกันเอง

เมื่อรถยนต์สีขาวคันเล็กแล่นมาได้สักพัก ก็มาจอดสนิทที่หน้าบ้านสองชั้นหลังหนึ่งสีขาวสะอาดตา ธาวินมองขึ้นไปด้วยความสนใจ

“บ้านคุณพิมพ์..น่าอยู่จังเลยนะครับ” เขาเอ่ยชมอย่างจริงใจ หลังจากสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นที่แผ่ออกมาจากตัวบ้าน

“อ๋อ!! ไม่ใช่บ้านของพิมพ์หรอกค่ะ” พิมพ์มาดารีบออกตัว พลางส่งยิ้มเจื่อน ๆ เล็กน้อยให้ธาวิน ก่อนจะรีบอธิบาย

“เป็นบ้านเพื่อนสนิทของพิมพ์เองค่ะ พอดีว่า...เธออยากรู้จักกับคุณวินน่ะค่ะ งั้น!!!..คุณวินเข้าไปทำความรู้จักกับเพื่อนพิมพ์หน่อยนะคะ” หญิงสาวรีบพูดเสริมให้ดูสมเหตุสมผล แต่น้ำเสียงแฝงไปด้วยความเกรงใจอย่างเห็นได้ชัด เพราะความจริงแล้วเป็นเกรชต่างหากที่ออกคำสั่งแกมบังคับให้พิมพ์มาดาพาธาวินมาให้หล่อน ‘สแกน’ อย่างละเอียดเสียก่อน ถึงจะอนุมัติให้ทั้งคู่ไปเที่ยวด้วยกันได้

ธาวินพยักหน้าอย่างเข้าใจ และไม่ได้แสดงความสงสัยใด ๆ ออกมา เพียงแต่ก้าวตามหญิงสาวเข้าไปในตัวบ้านไม้สักสองชั้นที่ทาด้วยสีขาวสะอาดตา สร้างบรรยากาศที่สว่างและเงียบสงบ พื้นไม้กระดานสีเข้มขัดเงาวาววับ สะท้อนให้เห็นถึงร่องรอยของกาลเวลาที่ผ่านมาอย่างยาวนาน ผนังไม้สักสีขาวประดับประดาด้วยภาพถ่ายเก่าๆ ที่ดูเรียบง่ายและแฝงไว้ด้วยเรื่องราว

กลิ่นหอมอ่อนๆ ของการอบควันเทียนจางๆ ลอยคลุ้งไปทั่วบริเวณ บ่งบอกว่าเจ้าของบ้านน่าจะกำลังพิถีพิถันทำขนมไทยโบราณบางอย่างอยู่ กลิ่นหอมหวานละมุนละไมนั้นอบอวลเคล้าคลอกับกลิ่นไม้สักเก่าแก่ที่คุ้นเคยได้อย่างลงตัว สร้างบรรยากาศที่อบอุ่นและชวนให้คิดถึงอดีต

บรรยากาศโดยรวมของบ้านให้ความรู้สึกอบอุ่น สงบ และเป็นกันเอง ราวกับเป็นสถานที่ที่เต็มไปด้วยความรักและความผูกพันมาอย่างยาวนาน ธาวินกวาดสายตามองไปรอบๆ อย่างสนใจ สัมผัสได้ถึงเสน่ห์ของบ้านไม้เก่าแก่ที่แตกต่างจากสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ที่เขาคุ้นเคย พลางคิดในใจว่าเพื่อนสนิทของพิมพ์มาดาคงเป็นคนที่มีรสนิยมเรียบง่ายแต่มีสไตล์เป็นของตัวเอง

พิมพ์มาดาสูดลมหายใจลึกๆ และพยายามซ่อนความกังวลเล็กน้อย เธอรู้ดีว่าเกรชเพื่อนรักนั้นปากร้ายแต่ใจดี และการ ‘ดูตัว’ ในครั้งนี้ก็มาจากความหวังดีของเพื่อนล้วน ๆ

ทันทีที่ก้าวเข้าไปในห้องนั่งเล่น เกรชที่ได้รับโทรศัพท์แจ้งเตือนจากพิมพ์มาดามาก่อนที่จะออกเดินทางจากสนามบินแล้ว หล่อนรีบลุกขึ้นยืนต้อนรับด้วยรอยยิ้มกว้างอย่างเป็นมิตร

“สวัสดีค่ะคุณธาวิน ยินดีต้อนรับกลับสู่เมืองไทยนะคะ” น้ำเสียงของเกรชสดใสและกระตือรือร้นเป็นพิเศษ ผิดกับท่าทีจับผิดเล็กน้อยที่เธอแสดงออกเมื่อพูดถึงธาวินก่อนหน้านี้อย่างเห็นได้ชัด พิมพ์มาดามองเพื่อนด้วยความโล่งใจอย่างเงียบๆ อย่างน้อยเกรชก็เริ่มต้นได้ดี

“สวัสดีครับ..”

“นี่เกรชค่ะ..คุณวิน เป็นเพื่อนสนิทของพิมพ์เอง” พิมพ์มาดารีบแนะนำเพื่อนสนิทให้เขารู้จัก

“ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ..คุณเกรช” ธาวินยิ้มตอบอย่างไมตรี

บรรยากาศในห้องนั่งเล่นอบอวลไปด้วยเสียงหัวเราะและบทสนทนาที่ออกรสออกชาติ เกรชช่างพูดช่างคุย ทำให้ธาวินรู้สึกผ่อนคลายและเป็นกันเองได้อย่างรวดเร็ว พิมพ์มาดานั่งมองเพื่อนรักและชายหนุ่มที่เธอเพิ่งได้เจอตัวจริงด้วยความรู้สึกอบอุ่นแผ่ซ่านไปทั่วหัวใจ เธอหวังว่าการเริ่มต้นความสัมพันธ์ครั้งนี้จะเป็นไปได้งดงามและยืนยาว เช่นความตั้งใจที่เธอเก็บไว้ลึกๆ ก่อนหน้าที่จะตัดสินใจคบหากับชายหนุ่ม