บทที่ 77 อดีตแก้ไขไม่ได้

นายสิน สารถีเก่าแก่ลอบมองเสี้ยวหน้าของเจ้านายผ่านกระจกมองหลังอย่างพินิจพิเคราะห์ เขารอจนกระทั่งผู้เป็นนายเก็บอุปกรณ์สื่อสารลงเรียบร้อย จึงกลั้นใจเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลสุภาพ

“นายครับ... ทำไมไม่คืนโทรศัพท์มือถือส่วนตัวให้คุณพิมพ์สักทีล่ะครับ” คำถามแฝงความสงสัยตามประสาคนรับใช้ใกล้ชิดที่เห็นรอยร้าว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ