บทที่ 106 ขอบคุณที่โฆษณาให้ฉัน

เพียงประโยคเดียว ก็เปรียบเสมือนมนต์สะกดที่ทำให้บรรยากาศภายในห้องเงียบกริบลงในพริบตา

ภาคิน: "......"

วิชญะ: "......"

แคมป์: "......"

ดวงตาสามคู่จับจ้องมาที่เธอเป็นจุดเดียว

ผ่านไปครู่ใหญ่ ภาคินมองเธอด้วยสายตาที่โกรธจนพูดไม่ออก เขาแค่นเสียงในลำคอเบาๆ ก่อนจะเอ่ยขึ้นว่า "คุณเจน ขอบคุณมากนะที่ช่วยโฆษณาประ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ