บทที่ 134 ท่านประธาน ท่านควรจะถอดเสื้อผ้าแล้วใช่ไหม?

เหตุการณ์ทุกอย่างเกิดขึ้นรวดเร็วปานสายฟ้าแลบ จนเจนจิราตั้งตัวไม่ทัน

เมื่อภาคินมาถึง ภาพที่เขาเห็นทำเอาหัวใจแทบหยุดเต้น

นัยน์ตาของเขาเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนก "เจนจิรา!"

เพียงชั่วพริบตาเดียว โดยที่ไม่มีใครทันได้ไตร่ตรองอะไร

เจนจิราที่ยังงุนงงไม่รู้เหนือรู้ใต้ ก็ถูกรวบตัวเข้าไปปะทะกับแผงอกกว้างอันอบ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ

บท

1. บทที่ 1 ผู้ชายสกปรก เธอไม่ต้องการแล้ว

2. บทที่ 2 ให้เธอสักครั้ง ไม่ได้หรือ?

3. บทที่ 3 โซ่ที่ดีแค่ไหนก็ล่ามสุนัขที่อยากหนีไม่อยู่

4. บทที่ 4 ใจเอนเอียงอย่างรุนแรง

5. บทที่ 5 เลือกได้เพียงหนึ่งเดียว

6. บทที่ 6 ใช้ร่างกายของเธอชดใช้

7. บทที่ 007 เธอที่แตกสลาย

8. บทที่ 8 กลิ่นน้ำหอมและรอยจูบบนตัวเขา

9. บทที่ 9 ตาบอดเหมือนหมา

10. บทที่ 10 คนที่ช่วยเธอ

11. บทที่ 11 ไม่ต้องการทั้งหมด

12. บทที่ 12 ความปรารถนาไม่ได้รับการตอบสนอง

13. บทที่ 13 คุณกับประธานมีความสัมพันธ์อะไรกัน

14. บทที่ 14 คุณเจนสนใจสัดส่วนของฉันมากกว่า?

15. บทที่ 15 เขาไม่ใช่คนแบบคุณ

16. บทที่ 16 ฉันไม่ได้บอกว่าจะไปกับคุณ

17. บทที่ 17 เห็นแก่ตัวและหน้าซื่อใจคด

18. บทที่ 18 เพิ่มอีก 1 พันล้าน

19. บทที่ 19 ยังต้องเป็นภรรยาของเขา

20. บทที่ 20 ฉันจำได้แล้ว

21. บทที่ 21 ตั้งใจจะไปแล้ว

22. บทที่ 22 ชนรถ

23. บทที่ 23 วิชญะตีเหรอ?

24. บทที่ 24 สุนัขกัดหนึ่งครั้ง ควรจะกัดกลับหรือไม่?

25. บทที่ 25 การหย่าร้างคุณอย่าคิดเลย

26. บทที่ 26 เธอคือผู้หญิงของฉัน

27. บทที่ 027 สนามรบใหญ่

28. บทที่ 28 คุณเจนถูกคนรังแก

29. บทที่ 29 ใครเป็นหนี้ ใครต้องชดใช้

30. บทที่ 30 ไม่สามารถทำให้พวกเขาคืนดีกันได้

31. บทที่ 31 กักขังเธอ

32. บทที่ 32 ยอมถูกไฟเผาตาย ดีกว่าถูกเขาขังตาย

33. บทที่ 33 ฉันอยู่

34. บทที่ 034 เจ็บใจ

35. บทที่ 35 ถ้าจะนอกใจ ก็หาให้ดีหน่อยสิ

36. บทที่ 36 ฉันไม่ใช่คนเหรอ

37. บทที่ 37 ลาออกแทนเธอ

38. บทที่ 38 ไม่มีความอดทนที่จะง้ออีกต่อไป

39. บทที่ 39 คุณหนูผู้บ้าคลั่ง

40. บทที่ 40 นี่แหละเรียกว่าตี เข้าใจไหม?

41. บทที่ 41 น้ำเสียงมาหาฉัน สู้ไปหาเขาดีกว่า

42. บทที่ 042 เธอเหมือนคนคนหนึ่งมาก

43. บทที่ 43 ถ้าหันกลับไปมองอีกครั้ง ฉันก็ควรตาย

44. บทที่ 44 ที่รัก ฉันรักคุณ

45. บทที่ 45 ถ้าอย่างนั้นเราก็ตกหลุมพราง

46. บทที่ 46 คุณเจนค่อนข้างยุ่งนะ

47. บทที่ 47 พี่วิชญะ เราแต่งงานกันเถอะ

48. บทที่ 48 เขากำลังระบายความโกรธให้เจนจิรา

49. บทที่ 49 เป็นไปไม่ได้ที่จะรับเธอเป็นภรรยา

50. บทที่ 50 ยอมทำลายความร่วมมือ แต่ไม่หย่า

51. บทที่ 051 ข่าวใหญ่ที่น่าตกใจ

52. บทที่ 52 นี่หรือคือการอบรมของตระกูลผู้ดีของคุณ?

53. บทที่ 53 ที่นี่คุณจะหาคนที่สองไม่เจอ

54. บทที่ 054 คุณก็รอถูกผู้ชายทรมานจนตายเถอะ

55. บทที่ 055 พอแล้ว อย่าซน

56. บทที่ 56 ฉันต้องการแก้ไขด้วยกัน

57. บทที่ 57 กินอิ่มแล้ว ค่อยไปสนามรบ

58. บทที่ 58 เธอเดินมาพร้อมกับความโกรธแค้น

59. บทที่ 59 รับภรรยาน้อยอย่างเปิดเผย

60. บทที่ 060 ไม่กลัวเจ็บขนาดนั้นเลยหรือ?

61. บทที่ 61 เธอมาเพื่อแก้แค้นตัวเอง

62. บทที่ 062 ทำให้ทุกคนรู้สึกแย่สำเร็จ

63. บทที่ 63 เขาเป็นเทพเจ้าของฉันจริงๆ

64. บทที่ 064 เขามาหาเจนจิราจริงๆเหรอ?

65. บทที่ 065 ข้อตกลงการหย่าร้าง

66. บทที่ 66 นี่คือสิ่งที่เขาสมควรได้รับ

67. บทที่ 067 ประธานของฉันถูกผู้หญิงทำให้แปดเปื้อน

68. บทที่ 68 พวกเขาอยู่ร่วมกันได้ไหม?

69. บทที่ 069 ทำให้เจ็บหรือเปล่า?

70. บทที่ 70 นี่เกี่ยวอะไรกับประธาน?

71. บทที่ 71 คนเดียวที่จะช่วยคุณได้คือประธาน

72. บทที่ 072 ประธานพูดว่า: ปิดประตู, ถอดเสื้อผ้า

73. บทที่ 73 ท่าทีที่เด็ดเดี่ยวของการหย่าร้าง

74. บทที่ 74 เรื่องนี้ฉันไม่ยอม

75. บทที่ 75 รอยลิปสติกบนลูกกระเดือกของเขา

76. บทที่ 076 คุณเจน ฉันสงสัยว่าคุณกำลังเอาเปรียบฉัน

77. บทที่ 77 ความเป็นศัตรูของชุติมา

78. บทที่ 78 บอกเธอด้วยวิธีที่โหดร้ายที่สุดว่าคุณไม่รักเธอแล้ว

79. บทที่ 079 เธอจะไม่มีวันหันหลังกลับมาอีก

80. บทที่ 080 จูบที่เต็มไปด้วยความหลงใหล

81. บทที่ 81 ภรรยาของคุณนอกใจมานานแล้ว

82. บทที่ 82 โอกาสสุดท้ายที่เธอให้เขา พลาดอย่างสมบูรณ์

83. บทที่ 83 ฉันไม่ลงไป ฉันกลัว

84. บทที่ 084 ฉันไม่สามารถพบใครได้?

85. บทที่ 085 ประธาน คุณจะให้รางวัลอะไรฉัน?

86. บทที่ 086 ไม่อยากเจอเขา

87. บทที่ 087 ความเป็นศัตรูที่ใหญ่โต

88. บทที่ 88 ฉันเคยบอกว่าฉันคิดถึงเธอหรือเปล่า

89. บทที่ 089 อยากจะด่าว่าโง่

90. บทที่ 90 คุณเจนยังจะไปอีกไหม

91. บทที่ 91 คุณคิดว่าจะยังมีชีวิตรอดออกไปได้หรือ?

92. บทที่ 92 คุณฟังเธอทั้งหมด ฉันจะไม่ฟังได้อย่างไร?

93. บทที่ 93 คุณอยากให้ฉันปล่อยคุณใช่ไหม

94. บทที่ 94 ท่านประธานสนใจเธอมากขนาดนั้นเชียวหรือ

95. บทที่ 095 อยากตายฉันจะทำให้

96. บทที่ 96 ฉันเป็นคนที่ปกป้องคนของตัวเอง

97. บทที่ 97 ฉันใส่ใจเธอจริงๆ

98. บทที่ 98 นี่คือความรักใช่ไหม?

99. บทที่ 99 คนที่มีความคิดแบบคนตกหลุมรักใช้งานได้ดี

100. บทที่ 100 ท่านประธาน ท่านกล้าหัวเราะเหรอ?

101. บทที่ 101 คืนนี้คุณวินท่านประธานใหญ่ต้องดูแลด้วยตัวเอง

102. บทที่ 102 ประธานใจหาย

103. บทที่ 103 ตื่นขึ้นมาในบ้านภาคิน

104. บทที่ 104 คุณเปรียบเทียบกับมันทำไม

105. บทที่ 105 ไม่มีอะไรน่าสนใจ ดูถูกคุณ

106. บทที่ 106 ขอบคุณที่โฆษณาให้ฉัน

107. บทที่ 107 ถ้าขึ้นศาลจริง คุณอาจจะสู้ฉันไม่ได้

108. บทที่ 108 คุณไม่โกรธแล้วเหรอ?

109. บทที่ 109 เจ้าเล่ห์พอไหม

110. บทที่ 110 ไม่ใช่การแยกจาก แต่เป็นการปรองดอง

111. บทที่ 111 ทำให้คุณเจ็บหรือเปล่า?

112. บทที่ 112 จะทำบนโต๊ะเหรอ?

113. บทที่ 113 เธอมีฉัน ไม่ต้องการเงินของคุณ

114. บทที่ 114 ฉันสามารถไม่หย่า

115. บทที่ 115 เว้นแต่คุณจะฆ่าฉันหรือฆ่าตัวตายเอง

116. บทที่ 116 พูดจบแล้วก็กินข้าวเถอะ

117. บทที่ 117 คุณกำลังคิดถึงใคร

118. บทที่ 118 ที่รัก เปลี่ยนที่กันเถอะ

119. บทที่ 119 ชายที่ตกลงมาจากฟ้า

120. บทที่ 120 ใครบอกคุณว่าผู้ชายสามารถจับต้องได้ตามใจ

121. บทที่ 121 มันเจ็บนิดหน่อยไหม?

122. บทที่ 122 คุณอย่าให้เขาพาฉันไป

123. บทที่ 123 จู่ๆ ก็มีความคิดบ้าคลั่งขึ้นมา

124. บทที่ 124 ภาคินทำอย่างนี้ทำไม

125. บทที่ 125 ฉันให้เจนจิราไปฝังศพกับเธอ

126. บทที่ 126 จุดประสงค์ที่แท้จริงของชุติมา

127. บทที่ 127 การยอมรับลูกน้อง

128. บทที่ 128 ความกำกวมที่น่ารำคาญนี้

129. บทที่ 129 ความเข้าใจผิด