บทที่ 144 พวกเรามาเยี่ยมเธอแล้ว

การพูดว่าภาคินไม่ได้ชอบเธอ ก็เหมือนกับการจงใจเหยียบกับระเบิดของชุติมาเข้าอย่างจัง

แล้วแบบนี้จะให้เธอไม่โกรธเป็นฟืนเป็นไฟได้อย่างไร?

เจนจิราเอียงศีรษะหลบเล็กน้อย กล่องใส่ปากกาจึงลอยเฉียดหางคิ้วของเธอไป ทิ้งรอยแผลถลอกสีเลือดเอาไว้บางๆ

แต่เธอกลับยังคงนั่งนิ่งสงบไม่สะทกสะท้าน ซ้ำยังเผยอรอยยิ้มบางๆ ออกมา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ