บทที่ 41 น้ำเสียงมาหาฉัน สู้ไปหาเขาดีกว่า

วิชญะขมวดคิ้วมุ่นด้วยความลำบากใจ แต่ท้ายที่สุดเขาก็เลือกที่จะไม่เอ่ยคำใดออกมา ชายหนุ่มเพียงแค่อุ้มนาตาลีขึ้นแนบอกแล้วเดินจากไปเงียบๆ

กลุ่มคนที่ยืนมุงดูเหตุการณ์อยู่หน้าห้องพักผู้ป่วยต่างพากันจับกลุ่มวิพากษ์วิจารณ์กันให้แซ่ด

"เห็นไหมล่ะ เห็นไหม ผู้ชายเขาบอกเองนะว่าคนที่เขาอุ้มไปน่ะไม่ใช่มือที่สาม"

"ถ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ